วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

ในการศึกษาครั้งนี้ ทำการตรึงรูปเอนไซม์เดกซ์แทรนเนสจากเชื้อ Penicillium sp. สายพันธุ์ SMCU 3-14 บนผิวของทรายขนาด 16-20 เมช โดยใช้กลูตารัลดีไฮด์ทำหน้าที่เป็นสารช่วยตรึง พบว่า สภาวะที่เหมาะสมต่อการตรึงรูปคือ ใช้กลูตารัลดีไฮด์ 2.5% (โดยปริมาตร) และความเข้มข้นของเดกซ์แทรนเนส 0.1690 มก. โปรตีนต่อกรัมทรายแห้ง โดยทำที่อุณหภูมิห้อง, อัตราการเขย่า 200 รอบต่อนาที สำหรับเวลาและความเป็นกรดด่างที่ใช้ในขั้นตอนการทำปฏิกิริยาระหว่างกลูตารัลดีไฮด์กับทราย และการตรึงรูปเดกซ์แทรนเนสคือ 120 นาที ที่ความเป็นกรดด่าง 7.0 และ 45 นาที ที่ความเป็นกรดด่าง 4.0 ตามลำดับ คุณสมบัติของเดกซ์แทรนเนสตรึงรูปเมื่อเปรียบเทียบกับเดกซ์แทรนเนสอิสระพบว่าเดกซ์แทรนเนสตรึงรูปมีแอคติวิตีจำนวนจำเพาะคงเหลือ 37 เปอร์เซ็นต์ ความเป็นกรดด่างที่เหมาะสมต่อการทำงานเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย โดยสูงขึ้นจาก pH 4.5 เป็น 5.0 และอุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการทำงานนั้น ไม่มีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ความเสถียรต่อความเป็นกรดด่างของเดกซ์แทรนเนสตรึงรูปอยูในช่วงแคบตั้งแต่ 3.5-4.5 แต่มีความเสถียรต่ออุณหภูมิดีกว่าเดกซ์แทรนเนสอิสระยังพบอีกว่า เมื่อเก็บเดกซ์แทรนเนสตรึงรูปไว้ในสารละลาย 0.05 โมลาร์ อะซิเตทบัพเฟอร์ ความเป็นกรดด่าง 4.5 ที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 30 วัน จะสูญเสียแอคติวิตีของเอนไซม์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น นอกจากนี้เมื่อนำเดกซ์แทรนเนสตรึงรูปมาใช้ไฮโดรไลซ์เดกซ์แทรน ที-2000 ซ้ำแบบต่อเนื่อง ยังคงสามารถรักษาแอคติวิตีไว้ได้ 65 เปอร์เซ็นต์ หลังผ่านการใช้งานไป 10 รอบ ส่วนค่าคงที่ไมคิลิสมีค่าเท่ากับ 12.50 ไมโครโมลาร์ สำหรับสับสเตรทเดกซ์แทรน ที-2000 ซึ่งเป็นค่าที่สูงกว่าเดกซ์แทรนเนสอิสระ