วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การวิจัยนี้เป็นการศึกษาการกำจัดตะกั่วในน้ำเสียสังเคราะห์ด้วยถ่านกัมมันต์จากขี้เลื่อยที่กระตุ้นด้วยสารเคมีสองชนิดคือโซเดียมคลอไรด์และซิงค์คลอไรด์ โดยมีการทดลองเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนโดยน้ำหนักของขี้เลื่อยต่อสารเคมีที่ใช้ และการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่ใช้เผากระตุ้น ทำการศึกษาเปรียบเทียบค่าไอโอดีนนัมเบอร์ของถ่านกัมมันต์ที่เตรียมได้ แล้วคัดเลือกถ่านกัมมันต์ตัวที่เหมาะสมที่สุดจากการกระตุ้นด้วยสารเคมีทั้งสองชนิด เพื่อทำการศึกษาสมบัติต่างๆ และเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการกำจัดตะกั่วในน้ำเสียสังเคราะห์ ของถ่านกัมมันต์ที่เตรียมได้ทั้งสองชนิด ผลการทดลองพบว่า สภาวะการเตรียมถ่านกัมมันต์จากขี้เลื่อยที่เหมาะสม คือ การกระตุ้นด้วยโซเดียมคลอไรด์ ใช้อัตราส่วนโดยน้ำหนักของขี้เลื่อยต่อโซเดียมคลอไรด์ เท่ากับ 1 : 1 และเผากระตุ้นที่ 800 ํC เป็นเวลา 1 ชั่วโมง สำหรับการกระตุ้นด้วยซิงค์คลอไรด์ ใช้อัตราส่วนโดยน้ำหนักของขี้เลื่อยต่อซิงค์คลอไรด์ เท่ากับ 1 : 1 และเผากระตุ้นที่ 700 ํC เป็นเวลา 1 ชั่วโมง จากนั้นทำการล้างสารเคมีออกจากถ่านกัมมันต์ด้วยน้ำและกรดเจือจาง จะได้ถ่านกัมมันต์ที่มีค่าไอโอดีนนัมเบอร์เท่ากับ 519.4 และ 1021.3 มิลลิกรัม/กรัม และมีค่าพื้นที่ผิวเท่ากับ 593.79 และ 1572.51 ตารางเมตร/กรัม ตามลำดับ ประสิทธิภาพในการกำจัดตะกั่วในน้ำเสียสังเคราะห์ที่ พีเอช 6, 7, 8 และ 9 มีค่า เท่ากับร้อยละ 55.33, 84.60, 90.63 และ 94.97 สำหรับถ่านกัมมันต์ที่กระตุ้นด้วยโซเดียมคลอไรด์ และมีค่าเท่ากับร้อยละ 99.76, 99.91, 99.63 และ 99.91 สำหรับถ่านกัมมันต์ที่กระตุ้นด้วยซิงค์คลอไรด์ ตามลำดับ การทดลองประสิทธิภาพในการกำจัดตะกั่วในน้ำเสียสังเคราะห์ด้วยถังดูดติดผิวแบบแท่งที่ระดับความลึกของถ่านกัมมันต์ 30, 60, 90 และ 120 เซ็นติเมตร พบว่า ที่จุด Break through สามารถกำจัดตะกั่วในน้ำเสียสังเคราะห์ได้เท่ากับ 1.21, 14.17, 186.04 และ 209.17 ลิตร สำหรับถ่านกัมมันต์ที่กระตุ้นด้วยโซเดียมคลอไรด์ และได้เท่ากับ 4.0, 21.5, 337.25 และ 829.5 ลิตร สำหรับถ่านกัมมันต์ที่กระตุ้นด้วยซิงค์คลอไรด์