วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ศึกษาวิธีการจัดสรรเส้นทางและความยาวคลื่นให้แก่โครงข่าย WDM ที่สามารถจัดสรรเส้นทางใหม่ได้เมื่อข่ายเชื่อมโยงหนึ่งข่ายได้รับความเสียหาย ด้วยวิธีการจัดสรรเส้นทางใหม่แบบต้นทุนต่ำสุด (minimal cost approach, MC) แบบบนพื้นฐานข่ายเชื่อมโยงเดียว (single link basis approach, SLB) และแบบไม่ซ้ำเส้นทางเดิม (disjoint path approach, DJP) วัตถุประสงค์ของการศึกษาก็คือพิจารณาและเปรียบเทียบต้นทุนที่จะต้องจัดสรรเพิ่มให้กับโครงข่าย เพื่อให้โครงข่ายสามารถจัดสรรเส้นทางใหม่ได้เมื่อข่ายเชื่อมโยงหนึ่งข่ายได้รับความเสียหาย โดยต้นทุนที่จัดสรรเพิ่มให้กับโครงข่ายนั้นจะพิจารณาตามวิธีการจัดสรรเส้นทางใหม่แต่วิธีที่ได้กล่าวไว้ รวมทั้งจะเปรียบเทียบระหว่างวิธีการจัดสรรเส้นทางใหม่แต่ละวิธีในด้านของความง่ายในการจัดการควบคุมโครงข่ายและความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติ นอกจากนี้ วิทยานิพนธ์นี้ยังมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลของอุปกรณ์แปลงผันความยาวคลื่น และจำนวนความยาวคลื่นสูงสุดที่สามารถมัลติเพลกซ์ได้ในเส้นใยแก้วนำแสงหนึ่งเส้นว่ามีผลอย่างไรต่อต้นทุนโครงข่าย ในวิทยานิพนธ์นี้ Integer Linear Programming (ILP) จะถูกใช้เป็นเทคนิคในการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์เพื่อหาต้นทุนที่วิธีการจัดสรรเส้นทางใหม่แต่ละวิธีต้องการ แต่เนื่องจากแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ใช้เวลาในการคำนวณหาผลเฉลยค่อนข้างนานแม้ว่าโครงข่ายนั้นจะเป็นโครงข่ายขนาดเล็ก ดังนั้น ในวิทยานิพนธ์นี้จึงได้ออกแบบและพัฒนาอัลกอริทึมของวิธีการจัดสรรเส้นทางใหม่แต่ละวิธีเพื่อให้สามารถใช้หาต้นทุนของโครงข่ายที่มีขนาดใหญ่ได้ และท้ายสุด วิทยานิพนธ์ยังได้พัฒนาวิธีการหาค่าขอบเขตล่างของต้นทุนโครงข่าย เพื่อประโยชน์ในการประมาณต้นทุนโครงข่าย จากการวิเคราะห์ผลเฉลยสามาถสรุปได้ว่า วิธีการจัดสรรเส้นทางใหม่แบบ MC ต้องการต้นทุนที่จะต้องจัดสรรให้กับโครงข่ายต่ำสุด แต่อย่างไรก็ตาม วิธีการนี้ไม่เหมาะสมกับการใช้งานทางปฏิบัติ เพราะวิธีการนี้มีความซับซ้อนในการจัดการและควบคุมโครงข่ายค่อนข้างสูง ซึ่งวิธีการจัดสรรเส้นทางใหม่ที่น่าจะเหมาะสมกับทางปฏิบัติมากกว่าวิธี MC คือวิธี SLB ทั้งนี้เนื่องจากวิธีการจัดสรรเส้นทางใหม่แบบ SLB ให้ต้นทุนโครงข่ายที่ต่ำใกล้เคียงกับวิธี MC แต่ความซับซ้อนทางด้านการจัดการควบคุมโครงข่ายของวิธีการนี้น้อยกว่าวิธี MC ส่วนวิธีการจัดสรรเส้นทางใหม่ที่ต้องการต้นทุนในการสร้างโครงข่ายสูงสุดคือ วิธีการจัดสรรเส้นทางใหม่แบบ DJP แต่อย่างไรก็ตาม วิธีการนี้มีข้อดีที่อีกสองวิธีไม่มี คือ โดยธรรมชาติของวิธี DJP สามารถป้องกันโนดของโครงข่ายเสียหายได้ นอกเหนือจากป้องกันข่ายเชื่อมโยงเสียหาย