วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความชุกของภาวะบกพร่องทางเพศในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่ได้รับยาต้านเศร้ากลุ่มเซโรโทนิน สเปซิฟิก รีอัพเทค อินฮิบิเตอร์ซึ่งมารับบริการที่ตึก ภปร. ชั้น 12 โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จำนวน 102 คน รูปแบบการวิจัยเป็นแบบพรรณนา โดยศึกษาเฉพาะช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง ปัจจัยที่ศึกษา ได้แก่ ปัจจัยพื้นฐาน ปัจจัยจากยาต้านเศร้ากลุ่มเซโรโทนิน สเปซิฟิก รีอัพเทคอินฮิบิเตอร์ แบบสอบถามที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ประกอบด้วยข้อมูลพื้นฐาน ข้อมูลการรักษาพยาบาลข้อมูลเกี่ยวกับเพศสัมพันธ์ ข้อมูลเกี่ยวกับพฤติกรรมทางเพศก่อน-หลัง ที่ได้รับการรักษาด้วยยากลุ่มเซโรโทนิน สเปซิฟิก รีอัพเทค อินฮิบิเตอร์ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง โดยศึกษาข้อมูลจากหนังสือจิตเวชศาสตร์เรื่องความบกพร่องทางเพศ ทั้งยังดัดแปลงจากแบบสอบถามภาวะบกพร่องทางเพศของ Arizona Sexual Experience Inventory และนำข้อมูลที่ได้มาหาจำนวน ร้อยละและการทดสอบไคสแคว์ ผลการศึกษาความชุกของภาวะบกพร่องทางเพศแบ่งเป็น 4 ด้านดังนี้ ความชุกของภาวะบกพร่องทางเพศด้านความต้องการทางเพศกรณีไม่มีจินตนาการทางเพศ ร้อยละ 21.6 ไม่มีอารมณ์ทางเพศจากการดูหรือการอ่าน ร้อยละ 14.7 และไม่มีอารมณ์จากการสัมผัสหรือเล้าโลม ร้อยละ 19.6 ความชุกของภาวะบกพร่องทางเพศด้านการตื่นตัวทางเพศกรณีผู้ป่วยหญิงไม่มีน้ำหล่อลื่นในช่องคลอดร้อยละ 41.6 กรณีผู้ป่วยชายที่องคชาติไม่สามารถแข็งตัวหรือองคชาติไม่สามารถคงความแข็งตัวได้ ร้อยละ 28.6 ความชุกของภาวะบกพร่องทางเพศด้านความสุขสุดยอดทางเพศกรณีไม่มีความสุขสุดยอดพบร้อยละ 22.5 มีความสุขสุดยอดได้เร็วหรือช้ากว่าความต้องการ ร้อยละ 40.2 กรณีผู้ป่วยชายไม่หลั่งน้ำอสุจิพบ ร้อยละ 4.8 และ การหลั่งน้ำอสุจิได้ช้าหรือเร็วกว่าความต้องการพบ ร้อยละ 38.1 ความเจ็บปวดที่เกิดจากการร่วมเพศ ร้อยละ 30 และหลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์ร้อยละ 40.2