จากพืชสมุนไพรไทยจำนวน 8 ชนิดได้แก่ Nepenthes thorelii , Gareinia duleis , Garcinia cowa , Goniothalamus tenuifolius , Stephania venosa , Prismatomeris sessiliflora Diospyros montana และ Murraya siamensis สามารถแยกสารธรรมชาติได้ 31 ชนิด และ เตรียมสารกึ่งสังเคราะห์ได้ 7 ชนิด เมื่อศึกษาโครงสร้างของสารเหล่านี้โดยวิธี spectroscopy ( UV , IR NMR และ MS ) พบว่า สารเหล่านี้อาจแบ่งกลุ่มได้เป็น naphthoquinones , xanthones , aporphinoid alkaloids , anthraquinones , naphthalenes และ carbazole alkaloids พบว่าสาร 7 – O-methyl garcinone E ซึ่งเป็นสารที่แยกจาก G. cowa มีโครงสร้างใหม่ ได้ทดสอบฤทธิ์ต้านมาลาเรียของสารทั้งหมดนี้โดยวิธี in vitro radio-labeled hypoxanthine incorporation จากผลการทดสอบของสารทั้งหมด พบว่าสารกลุ่ม aporphinoid alkaloids ซึ่งมีโครงสร้างเป็น 6a,7-dehydro มีฤทธิ์แรงที่สุด โดยมีฤทธิ์ใกล้เคียงกับ chloroquine จึงน่าที่จะมีการศึกษาในรายละเอียดต่อไป ส่วนสารกลุ่ม xanthones นั้น แม้ว่าจะมีฤทธิ์ต้านมาลาเรียปานกลาง อาจจะนำมาพัฒนาใช้ร่วมกับยาต้านมาลาเรียชนิดอื่นได้ From eight species of Thai medicinal plants namely , Nepenthes thorelii , Garcinia dulcis , Garcinia cowa , Goniothalamus tenuifolius , Stephania venosa , Prismatomeris sessiliflora , Diospyros and Murraya siamensis , 38 compounds were isolated and prepared. These compounds could be categorized as naphthoquinones , xanthones , aporphine alkaloids , anthraquinones and carbazole alkaloids. It was found that the aporphine alkaloids with 6a , 7-dehydro structure possessed the strongest antimalarial activity with potency nearly equal to that of chloroquine , and thereby provided the possibilities for future research and development. It was also discovered that the xanthones , demonstrating moderate antimalarial activity , may have potential use if given simultaneously with other available antimalarial agents.