วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวี ความรู้และเจตคติเกี่ยวกับการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี ความสัมพันธ์ของปัจจัยส่วนบุคคลกับพฤติกรรมเสี่ยงและศึกษาความสัมพันธ์ของระดับความรู้และเจตคติกับพฤติกรรมเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวี ของกลุ่มนักเรียนที่ศึกษาในระบบการศึกษานอกโรงเรียนกรุงเทพมหานคร เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามชนิดตอบด้วยตนเองที่ดัดแปลงมาจากโครงการเฝ้าระวังพฤติกรรมที่สัมพันธ์กับการติดเชื้อเอชไอวี ของสำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข จำนวนตัวอย่าง 400 คน เป็นนักเรียนชาย 200 คน นักเรียนหญิง 200 คน โดยทำการศึกษาระหว่าง วันที่ 15 ธันวาคม 2547-15 กุมภาพันธ์ 2548 ผลการศึกษาพบว่า นักเรียนที่ศึกษาในระบบการศึกษานอกโรงเรียนกรุงเทพมหานครมีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวีด้านประสบการณ์การมีเพศสัมพันธ์โดยรวม (ร้อยละ 72.2) ความรู้ในการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีอยู่ในระดับดี แต่ระดับเจตคติในการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีอยู่ในระดับต่ำ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมเสี่ยง ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรสของบิดามารดา และบุคคลที่พักอาศัยอยู่ด้วย (p < 0.05) ผลการศึกษาในครั้งนี้ สามารถนำไปเป็นข้อมูลประกอบการพิจารณาการดำเนินงานด้านสาธารณสุข เพื่อลดพฤติกรรมเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวีในกลุ่มนักเรียนที่ศึกษาในระบบการศึกษานอกโรงเรียนในประเทศไทยอย่างมีประสิทธิผลยิ่งขึ้นต่อไป