การตั้งครรภ์นับว่าเป็นภาวะวิกฤตที่สำคัญอย่างหนึ่งของครอบครัว เนื่องจากการตั้งครรภ์เป็นภาวะเครียดเปลี่ยนแปลงทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์และสังคมในตัวผู้ที่กำลังจะเป็นพ่อแม่ ผลการวิจัยที่ผ่านมาพบว่าความวิตกกังวลนี้เพิ่มสูงขึ้นในการตั้งครรภ์ที่มีภาวะเสี่ยงสูง หากแต่งานวิจัยส่วนมากศึกษาในการตั้งครรภ์ปกติ ศึกษาเฉพาะหญิงตั้งครรภ์และเน้นที่การวัดความวิตกกังวลในเชิงปริมาณ ดังนั้นความรู้เกี่ยวกับความวิตกกังวลในเชิงคุณภาพยังคงจำกัดโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการตั้งครรภ์ที่มีภาวะเสี่ยงสูงและการศึกษาความวิตกกังวลในผู้ที่กำลังจะเป็นพ่อยังมีน้อย การวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์ความวิตกกังวลของผู้ที่กำลังจะเป็นพ่อแม่ในระหว่างการตั้งครรภ์แรกโดยมุ่งศึกษาการรับรู้ ความรู้สึก การให้ความหมายต่อสถานการณ์ที่ก่อให้เกิดความวิตกกังวลซึ่งในการศึกษานี้หมายถึงภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้น รวมถึงเรื่องที่วิตกกังวล ปัจจัยที่มีผลต่อความวิตกกังวลและการเผชิญกับความวิตกกังวลโดยเก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth interview) ผู้ให้ข้อมูล 20 รายประกอบด้วยผู้ที่กำลังจะเป็นพ่อ 10 ราย และผู้ที่กำลังจะเป็นแม่ 10 ราย มีอายุระหว่าง 20-45 ปี เป็นครอบครัวเดี่ยว ตั้งครรภ์เป็นครั้งแรกและได้รับการวินิจฉัยว่าการตั้งครรภ์มีภาวะเสี่ยงสูงจากเบาหวาน ความดันโลหิตสูงหรือตกเลือดก่อนคลอด ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าผู้ที่กำลังจะเป็นพ่อและแม่ให้ความหมายของภาวะเสี่ยงว่าเป็นสิ่งผิดปกติ ทำให้การตั้งครรภ์ของตนเองแตกต่างจากการตั้งครรภ์ปกติทั่วไปและเป็นอันตรายต่อทั้งมารดาและทารกในครรภ์ ความวิตกกังวลที่พบชี้ให้เห็น 3 ประเด็นหลักคือวิตกกังวลต่อสุขภาพของมารดา ของทารกและค่าใช้จ่ายในการรักษา นอกจากนี้ผลการวิจัยยังแสดงให้เห็นถึงวิธีการเผชิญกับความวิตกกังวลของทั้งผู้ที่กำลังจะเป็นพ่อและแม่ ความรู้ที่ได้จากกงานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการปรับเปลี่ยนการให้พยาบาลและคำแนะนำแก่ผู้ที่กำลังจะเป็นพ่อและแม่ในระหว่างการตั้งครรภ์แรกที่มีความเสี่ยงสูง นอกจากนี้ข้อมูลที่ได้ยังสามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในงานวิจัยครั้งต่อไป