วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

การวิจัยเชิงอนาคตแบบ EDFR นี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสมรรถนะของพยาบาลระดับปฏิบัติการ ตามแนวคิดบันไดอาชีพ โรงพยาบาลตติยภูมิ ผู้ให้ข้อมูล คือ ผู้เชี่ยวชาญ คัดเลือกตามคุณสมบัติที่กำหนดไว้ จากความเชี่ยวชาญ 4 กลุ่ม คือ ผู้เชี่ยวชาญการพยาบาลที่เป็นกรรมการของสภาการพยาบาล 3 คน การบริหารการพยาบาล 6 คน การพยาบาลศึกษา 6 คน และการปฏิบัติการพยาบาล 6 คน รวมผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดจำนวน 21 ท่าน วิธีดำเนินการวิจัยประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 การสัมภาษณ์เกี่ยวกับสมรรถนะของพยาบาลระดับปฏิบัติการ ขั้นตอนที่ 2 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เนื้อหา แล้วสร้างแบบสอบถามเพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญแสดงความคิดเห็นระดับความจำเป็นของข้อคำถามแต่ละข้อ ขั้นตอนที่ 3 นำข้อมูลที่ได้คำนวณค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่าง ควอไทล์ และส่งแบบสอบถามกลับไปให้ผู้เชี่ยวชาญสรุปสมรรถนะที่จำเป็น เพื่อเป็นการยืนยันอีกครั้งหนึ่ง หลังจากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาคำนวณหาค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ อีกครั้ง เพื่อสรุปผลการวิจัย ผลการวิจัยพบว่า 1) พยาบาลระดับปฏิบัติการ ควรมี 4 ระดับ คือ 1.5) พยาบาลระดับ 1 ควรมีประสบการณ์ 0-2 ปี 1.6) พยาบาลระดับ 2 ควรมีประสบการณ์ 2-5 ปี 1.7) พยาบาลระดับ 3 ควรมีประสบการณ์ 5-10 ปี 1.8) พยาบาลระดับ 4 ควรมีประสบการณ์ 10-15 ปี 2) สมรรถนะที่จำเป็นของพยาบาลมี 7 ด้าน คือ 2.8) ด้านการดูแลผู้ป่วย 2.9) ด้านการพัฒนาตนเองเกี่ยวกับ ความรู้ วิชาการ วิจัย และการใช้เทคโนโลยี 2.10) ด้านภาวะผู้นำและการบริหารจัดการ 2.11) ด้านมนุษยสัมพันธ์และการติดต่อสื่อสาร 2.12) ด้านการตัดสินใจและการแก้ปัญหา 2.13) ด้านการพัฒนาและประกันคุณภาพ 2.14) ด้านจริยธรรมและจรรยาบรรณวิชาชีพ พยาบาลระดับปฏิบัติการทั้ง 4 ระดับ จะมีสมรรถนะแตกต่างกันในแต่ละด้านโดย สมรรถนะที่จำเป็นของพยาบาลระดับ 1 ระดับ 2 ระดับ 3 และระดับ 4 มีจำนวน 20 20 23 และ 20 ข้อตามลำดับ