วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

การวิจัยแบบกึ่งทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบสัมพันธภาพระหว่างหัวหน้าหอผู้ป่วยกับพยาบาลประจำการก่อนและหลังหัวหน้าหอผู้ป่วยได้รับการฝึกทักษะการสื่อสาร กลุ่มตัวอย่างมี 2 กลุ่มคือ หัวหน้าหอผู้ป่วย จำนวน 17 คน และพยาบาลประจำการ จำนวน 85 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายจากทุกหอผู้ป่วย (5 คนต่อหอผู้ป่วย) แนวคิดที่ใช้ในการทดลอง คือ กระบวนการสื่อสารของ Beaulieu (1992) นำมาสร้างโปรแกรมการทดลอง คู่มือการฝึกทักษะการสื่อสาร แบบทดสอบความรู้การสื่อสาร และ แบบสังเกตพฤติกรรมการสื่อสาร ส่วนแนวคิดที่ใช้ในการสร้างแบบสอบถามประเมินผลการทดลองคือ สัมพันธภาพระหว่างหัวหน้าหอผู้ป่วยกับพยาบาลประจำการ ของ Whipple (2004) เครื่องมือวิจัยทั้งหมดได้รับการตรวจความตรงตามเนื้อหา จากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน และตรวจสอบความเที่ยงของ แบบสังเกตพฤติกรรมการสื่อสาร แบบทดสอบความรู้การสื่อสาร และแบบสอบถามสัมพันธภาพระหว่างหัวหน้าหอกับพยาบาลประจำการ ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ .91, 1.0 และ .92 ตามลำดับ การดำเนินการทดลอง เริ่มต้นจากให้พยาบาลประจำการจำนวน 85 คน ประเมินสัมพันธภาพระหว่างหัวหน้ากับพยาบาลประจำการ ครั้งที่ 1 และ ครั้งที่ 2 ซึ่งห่างกัน 1 เดือน หลังจากนั้นหัวหน้าหอผู้ป่วย 17 คน เข้ารับการฝึกอบรมทักษะการสื่อสารเป็นเวลา 2 วัน โดยมีการประเมินความรู้และทักษะการสื่อสารตามเกณฑ์ที่กำหนด หลังจากนั้นหัวหน้าหอผู้ป่วย นำทักษะดังกลาวไปใช้ในการสื่อสารกับพยาบาลประจำการ เป็นเวลา 1 เดือน จึงประเมินสัมพันธภาพระหว่างหอผู้ป่วยกับพยาบาลประจำการ เป็น ครั้งที่ 3 นำข้อมูลทั้งหมดมาวิเคราะห์ด้วย ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ สัมพันธภาพระหว่างหัวหน้าหอผู้ป่วยกับพยาบาลประจำการหลังการฝึกทักษะการสื่อสารสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากผลการวิจัยดังกล่าว โปรแกรมฝึกทักษะการสื่อสารสำหรับหัวหน้าหอผู้ป่วยมีประสิทธิภาพในการเพิ่มสัมพันธภาพระหว่างหัวหน้าผู้ป่วยกับพยาบาลประจำการ