การสร้างเสริมสุขภาพเป็นกระบวนการในการกระทำให้สุขภาพดี การที่แพทย์มีความรู้ด้านสร้างเสริมสุขภาพจึงมีความสำคัญในการดูแลสุขภาพ การปูพื้นฐานการสร้างเสริมสุขภาพสำหรับแพทย์ สามารถดำเนินการโดยการสอดแทรกเนื้อหาในการเรียนการสอนหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต การวิเคราะห์หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตว่ามีความสอดคล้องกับหลักการสร้างเสริมสุขภาพจึงมีความสำคัญในการนำไปสู่การปรับปรุงหลักสูตรให้สอดคล้องต่อไปวัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาถึงการสร้างเสริมสุขภาพที่มีอยู่ในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเปรียบเทียบกับเนื้อหาการสร้างเสริมสุขภาพในเกณฑ์แพทยสภา ผลการศึกษาพบว่าองค์กรวิชาชีพไม่ว่าจะเป็นในระดับโลก (World Federation for Medical Education) หรือระดับประเทศ (แพทยสภา) เห็นความสำคัญของการสร้างเสริมสุขภาพ จึงได้จัดให้มีเกณฑ์มาตรฐานสำหรับเรื่องดังกล่าวในการจัดหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต สำหรับเนื้อหาการสร้างเสริมสุขภาพที่มีอยู่ในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์นั้นพบว่า มีการจัดการเรียนการสอนเน้นหนักในรายวิชาการดูแลสุขภาพแบบองค์รวม ซึ่งมีการจัดการเรียนการสอนปีละ ๑ ครั้ง สำหรับการเรียนการสอนในช่วงชั้นพรีคลินิกมีเนื้อหาสร้างเสริมสุขภาพบ้างเป็นบางรายวิชา ส่วนการจัดการเรียนการสอนในช่วงชั้นคลินิกไม่ได้ระบุเนื้อหาสร้างเสริมสุขภาพไว้อย่างชัดเจนในคู่มือการเรียนการสอน จากการศึกษาครั้งนี้ทำให้พบว่าทั้ง World Federation for Medical Education และแพทยสภาให้ความสำคัญกับเนื้อหาการสร้างเสริมสุขภาพสำหรับหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต การบูรณาการเนื้อหาสร้างเสริมสุขภาพเข้าไปกับเนื้อหาทางวิทยาศาสตร์การแพทย์และวิทยาศาสตร์คลินิกจะทำให้นักศึกษาแพทย์มองดูผู้ป่วยแบบองค์รวมมากขึ้น มองผู้ป่วยเป็นบุคคลไม่ใช่เป็นแค่ผู้เป็นโรค โดยการจัดการเรียนการสอนสามารถใช้วิธีการต่างๆ ที่ไม่จำเป็นต้องใช้ชั่วโมงการเรียนการสอนที่มากขึ้นแต่ใช้วิธีการบูรณาการไปในการเรียนการสอนปรกติ ทั้งนี้เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการดูแลแบบองค์รวม ทั้งระดับบุคคล ครอบครัวและชุมชน