เพื่อเปรียบเทียบระดับความรุนแรงและความแปรปรวนของเชื้อราโรคใบไหม้ของข้าว ( pyricularia grisea ) จากระบบการปลูกพืชที่แตกต่างในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ เก็บเชื้อ จากแปลงปลูกข้าวที่แตกต่างกัน 3 แบบคือปลูกข้าวตลอดทั้งปีแต่มีการเปลี่ยนแปลงสายพันธุ์ข้าวปลูกสลับกัน ( site1 ) ปลูกข้าวปีละครั้งสลับกับการปลูกหอมหัวใหญ่และข้าวโพด ( site2 ) ปลูกข้าวปีละครั้งและปล่อยทิ้งไว้ ( site 3 ) และเก็บเชื้อจากแผลที่แตกต่าง 7 ลักษณะ โดยการแยก spore เดี่ยวจากแผลเลี้ยงในอาหาร เพื่อศึกษาดูลักษณะ colony และลักษณะสันฐานวิทยาของ conidium รวมทั้งทดสอบความสามารถในการทำให้เกิดโรคของเชื้อ บนสายพันธุ์ข้าวไทย และ International set of host differential นำเชื้อที่เลี้ยงในอาหาร Prune Agar Medium มาเลี้ยงในอาหารเหลว Fries เป็นเวลา 10 วันเพื่อใช้ในการสกัด DNA ก่อนนำไปศึกษาลายพิมพ์ DNA โดยวิธี rep-PCR ซึ่งเป็นเทคนิคของ Lee and Taylor ( 1990 ) การปรากฏของโรคที่แตกต่างในแปลงปลูกของเกษตรจะสัมพันธ์กับลักษณะการปลูกพืชที่แตกต่างกัน แต่ไม่พบความแตกต่างที่ชัดเจนของลักษณะสัญฐานวิทยาของเชื้อที่เก็บมาจากแปลงการปลูกที่แตกต่างกัน ทั้งขนาดและปริมาณการสร้าง spore แต่จะแตกต่างระหว่าง isolate เมื่อทำการทดสอบความสามารถในการทำให้เกิดโรคของเชื้อ พบว่า กข5 ชัยนาท สุพรรณบุรี 1 IRBLa – C ( Pia ) IRRI-F5 ( PII ) และ IRBLks-F5 ( Piks )อ่อนแอต่อเชื้อบาง isolates จาก site1 และ site 3 และจากการทำ Plot rep – PCR สามารถแบ่งเชื้อ 22 isolates จาก site1 ได้ 9 lineages และ 25 isolates จาก site3 15 lineages จากระดับความเหมือนกันของ DNA band pattern มากกว่า 70% และเชื้อจากปีที่ 1 สัมพันธ์เชื้อปีที่ 2 ด้วย เชื้อจากลักษณะแผลที่แตกต่างกันมี isolate ที่แตกต่างกัน ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า ระบบการปลูกพืชและความหลากหลายของพืชจะเกี่ยวข้องกับความแปรปรวนและความรุนแรงของโรคในแปลงปลูก การจัดการระบบการปลูกพืชที่ดีจะช่วยลดปริมาณและการทำลายของเชื้อได้ To compare virulence and variation of rice blast fungus ( Pyricularia grisea ) from different rice farmer cultural practice in Chiang Mai area. Fungus isolated were collected from three different cultural practice to rice farmer’s field follow : 1) growing rice all around the year ( site 1 ) 2) growing rice ones a year and without sanitation of rice field ( site 2 ) 3) rotation growing rice with other plants ( site 3 ) and 7 different necrotic spot of infection leaf rice. Single spore isolation from each collection was cultured on medium for the colony and conidium morphology studies. After 3 weeks of culture , the fungi were transferred to Fries medium for another 10 days before the mycelium were collected for the DNA extraction following the rechinique described by Lee and Taylor ( 1990 ). The rep-PCR method is used for P. grisea fingerprinting study as applied for the standard procedure of IRRI. The occurrence of rice blast disease in each rice farmer’s field was differentiated but morphology studied of the colony and conidium was not different between them. There was variation of conidium size and number among the isotate within each group. Virulence testing , RD5 RD6 Chinart Supan-buri 1 IRBLa-C ( Pia ) IRRI-F5 ( Pii ) and IRBLks-F5 ( Pik-s ) were susceptible to some isolates collected from site 1 and site 3. At 70% level of similarity of DNA banding pattern could be classed 9 lineages from 22 isolates collected from site 1 and 15 lineages from 25 isolates collected from site 3. There was correlated between isolated collected from frist year and second year. Different necrotic on natural infection varies between isolate. The results suggest that the variation and virulence of blast fungus could be linked to cultural practic of farmer and genetic diversity of the host. Management of cultural farm practic could be help to reduce inoculum and virulance of rice blast infection.