วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้ 1) ข้อมูลพื้นฐานและพฤติกรรมการรับชมโทรทัศน์ของนักเรียน 2) ความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับอิทธิพลของภาพยนต์โทรทัศน์ที่มีต่อพฤติกรรมความก้าวร้าวของวัยรุ่น 3) พฤติกรรมของนักเรียนที่แสดงออกต่อผู้อื่น 4) ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการรับชมโทรทัศน์ของนักเรียนกับพฤติกรรมที่แสดงออกต่อผู้อื่นและ 5) ความสัมพันธ์ระหว่างความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับอิทธิพลของภาพยนตร์โทรทัศน์กับพฤติกรรมที่แสดงออกต่อผู้อื่น กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ภาคเรียนที่ 2ปีการศึกษา 2546 สังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอนจำนวน 400 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถามและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป เพื่อหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า เป็นเพศชายร้อยละ 51.0 เพศหญิงร้อยละ 49.0 อายุเฉลี่ย 13.77 ปีนักเรียนมีโทรทัศน์ที่บ้านน้อยกว่า 3 เครื่อง รายการที่ชมเป็นประจำคือละคร ช่วงเวลาที่ชมในวันจันทร์-ศุกร์ คือ ช่วงเวลา 18.01-21.00 น วันเสาร์-อาทิตย์ คือช่วงเวลา 9.01-12.00 น.ความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับภาพยนตร์โทรทัศน์ ด้านเนื้อหาพบว่า 1) ภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับการปล้นและการทำร้ายกันสามารถนำมาฉายเวลาใดก็ได้ แต่ต้องมีการควบคุม ด้านบทบาทการแสดงของผู้แสดง 2) เมื่อพระเอก หรือนางเอกกระทำความดีแล้วได้รับการชื่นชมเป็นสิ่งที่น่าปฏิบัติตาม ประโยชน์ของภาพยนตร์โทรทัศน์ 3) นักเรียนจะเลือกชมภาพยนตร์โทรทัศน์ไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์ข่าว เพื่อการศึกษา หรือบันเทิง นักเรียนจะใช้วิจารณญาณในการชม พฤติกรรมของนักเรียนที่แสดงออกต่อผู้อื่น พฤติกรรมการกระทำทางลบ 1) ถ้าครูอบรมสั่งสอนนักเรียนนักเรียนจะนำคำแนะนำนั้นมาใช้ พฤติกรรมวาจาทางลบ 2) ถ้าหากครูตำหนินักเรียนต่อหน้าเพื่อน ๆในห้องเรียน นักเรียนจะโต้เถียงครูกลับ ทางบวก 1) ถ้าเพื่อนทำงานผิดพลาด นักเรียนจะพูดให้กำลังใจเพื่อน เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการรับชมโทรทัศน์ของนักเรียนกับพฤติกรรมของนักเรียนที่แสดงออกต่อผู้อื่น และความสัมพันธ์ระหว่างความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับภาพยนตร์โทรทัศน์กับพฤติกรรมที่แสดงออกต่อผู้อื่น พบว่า พฤติกรรมการรับชมโทรทัศน์ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมที่แสดงออกต่อผู้อื่น และความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับภาพยนตร์โทรทัศน์ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมของนักเรียนที่แสดงออกต่อผู้อื่นอย่างมีระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05