การวิจัยถึงสมบัติทางฟิสิกส์บางประการของดินและการดูดใช้ธาตุอาหารของหอมแบ่งทำโดยศึกษาสมบัติทางฟิสิกส์ของวัสดุก่อนปลูกที่เป็นดินบริเวณบ้านวังเชื่อม ใกล้เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกา จังหวัดลพบุรี ผสมกับเพอร์ไลต์ และได้ศึกษาการตอบสนองรวมถึงการวิเคราะห์หาธาตุอาหารในหอมแบ่งในระยะเก็บเกี่ยว โดยใช้วิธีการทางสถิติแบบสุ่มในบล็อคสมบูรณ์ 4 วิธีการ รวมทั้งหมด 4 ซ้ำ ระยะเวลาการปลูกถึงเก็บเกี่ยวประมาณ 2 เดือน กาทดลองหาสมบัติทางฟิสิกส์ ได้แก่ เนื้อดิน ความชื้นในดิน การนำน้ำขณะดินอิ่มตัวด้วยน้ำ ความหนาแน่นและความพรุน และทางเคมีฟิสิกส์ คือ ความจุแลกเปลี่ยนไอออนบวก ของวัสดุปลูกที่เป็นตัวควบคุมและที่มีเพอร์ไลต์ผสมในอัตราส่วน 15, 22.5 และ 30 กิโลกรัมต่อดิน 150 กิโลกรัม อันเป็นวิธีการที่ 1 ถึง 4 ตามลำดับ ได้ผลว่า เพอร์ไลต์ช่วยเพิ่มสัดส่วนของอนุภาคทรายในวัสดุปลูก ทำให้มีเนื้อดินเป็นดินร่วนเหนียวปนทราย ค่าความชื้นในดินของวิธีการที่ 2 มีค่าความจุดความชื้นสนามสูงสุด และค่าความจุความชื้นที่เป็นประโยชน์สูงสุดที่ 18.88 และ 8.75 เปอร์เซ็นต์โดยปริมาตรตามลำดับ ทั้ง 4 วิธีการมีค่าการนำน้ำขณะดินอิ่มตัวด้วยน้ำ 28.35-45.17 เซนติเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งอยู่ในค่ามาตรฐานปานกลางโดยวิธีการที่ 2 มีค่าการนำน้ำขณะดินอิ่มตัวด้วยน้ำ 28.35 เซนติเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งให้ผลดีในการกักเก็บธาตุอาหารในดินไว้สำหรับพืช และเมื่อพิจารณาความชื้นในดินควบคู่ด้วยพบว่า วิธีการที่ 2 มีช่องขนาดเล็กในดินมากกว่าวิธีการอื่นคือ 18.9 เปอร์เซ็นต์ ดังนั้นวิธีการที่ 2 เป็นวิธีการที่ให้ประสิทธิภาพสูงสุดสำหรับหอมแบ่ง สำหรับค่าความหนาแน่นรวมนั้นทั้ง 4 วิธีการ ให้ผลในระดับปานกลางช่วง 1.42-1.49 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตรความหนาแน่นอนุภาคระหว่าง 2.5-2.59 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร และมีความพรุนรวมอยู่ระหว่าง40.2-44.0 เปอร์เซ็นต์ของปริมาตรดินทั้งหมด จะเห็นได้ว่าความหนาแน่น และความพรุนในทุกวิธีการให้ประโยชน์ต่อพืชในระดับที่ใกล้เคียงกัน ส่วนค่าความจุแลกเปลี่ยนไอออนบวก ให้ผลในเชิงลบ ตั้งแต่วิธีการ 1-4 ตามลำดับ ทั้งนี้เนื่องจากอิทธิพลของเพอร์ไลต์ที่มีองค์ประกอบของซิลิกาอยู่สูง จึงทำให้วิธีการที่ 4 มีค่าความจุแลกเปลี่ยนไอออนบวก ต่ำที่สุด การตอบสนองของหอมแบ่งจากการเปลี่ยนแปลงสมบัติด้านฟิสิกส์ของดินที่ใส่เพอร์ไลต์พบว่าให้แนวโน้มในทางที่ดีขึ้น โดยเฉพาะวิธีการที่ 2 และ 4 ให้ผลการวิเคราะห์ฟอสฟอรัสทั้งหมด และของโพแทสเซียมทั้งหมด ณ ความเชื่อมั่น 95 เปอร์เซ็นต์ทางสถิติ แตกต่างจากวิธีการที่ 1 (วิธีการควบคุม) โดยเฉลี่ยเป็น 0.108 และ 0.090 เปอร์เซ็นต์ และ 0.386และ 0.348 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ สรุปได้ว่าวิธีการที่ 2 แสดงค่าความชื้นในดิน และค่าการนำน้ำขณะดินอิ่มตัวด้วยน้ำที่ให้ผลการตอบสนองของหอมแบ่งได้ดีที่สุด