การศึกษาอิทธิพลของคุณภาพน้ำทิ้งและการใช้ปุ๋ยต่อองค์ประกอบทางเคมีของข้าวโพดฝักอ่อนหมัก ใช้ข้าวโพดฝักอ่อนพันธุ์ KSBC 304 เปรียบเทียบการให้น้ำจากระบบชลประทานและน้ำจากระบบบำบัดน้ำเสีย (บ่อผึ่งที่ 2 และบ่อปรับสภาพ) ควบคู่กับการใส่และไม่ใส่ปุ๋ยอายุ 60 วัน (หลังปลูก) โดยศึกษาในบริเวณโครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ยอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ผลการศึกษาพบว่า การใส่หรือไม่ใส่ปุ๋ยร่วมกับการให้น้ำชลประทานและน้ำจากระบบบำบัด (น้ำบ่อผึ่งที่ 2 และบ่อปรับสภาพ) ไม่มีอิทธิพลทำให้คุณภาพและการสะสมโลหะหนักของข้าวโพดหมักมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติยกเว้นแคดเมียม ข้าวโพดฝักอ่อนหมักทุกตำรับการทดลองจัดอยู่ในลักษณะของพืชหมักที่ดีมีค่าความเป็นกรดด่าง (pH) เฉลี่ยอยู่ในช่วง 3.4-3.7 ปริมาณกรดแลคติก กรดอะซิติค แอมโมเนียไนโตรเจน ไนโตรเจน โปรตีนฟอสฟอรัส โพแทสเซียม และแคลเซียม มีค่าเฉลี่ยระหว่าง 3.80-4.06, 1.13-2.22, 0.0040-0.0113, 0.70-1.23, 4.40-7.69, 0.13-0.16, 2.38-2.71, 0.17-0.45 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ การสะสมโลหะหนักในข้าวโพดฝักอ่อนหมักพบว่า กรณีใส่และไม่ใส่ปุ๋ยร่วมกับการให้น้ำชลประทานและน้ำจากระบบบำบัด มีตะกั่ว และทองแดงเฉลี่ยอยู่ในช่วง 9.15-14.50 และ2.21-3.88 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมตามลำดับ ในขณะที่การใช้น้ำชลประทานและน้ำจากบ่อผึ่งที่ 2 ร่วมกับการใส่ปุ๋ยมีปริมาณแคดเมียมต่ำกว่าไม่ใส่ปุ๋ย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในทางตรงกันข้าม การให้น้ำจากบ่อปรับสภาพร่วมกับการใส่ปุ๋ยมีปริมาณแคดเมียมสูงกว่าไม่ใส่ปุ๋ยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ