การศึกษาการประยุกต์ใช้สัตว์พื้นท้องน้ำเป็นดัชนีประเมินคุณภาพน้ำจากการใช้ประโยชน์ที่ดินในลุ่มน้ำแม่กลอง 4 ประเภททั้งหมด 8 จุดสำรวจ ได้แก่ การใช้ประโยชน์ที่ดินด้านป่าไม้ ชุมชน เกษตรกรรม และอุตสาหกรรม แบ่งเป็น 2 ฤดูกาล คือ ฤดูแล้งตั้งแต่เดือนกุมภาพันะ์ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2546 และฤดูฝนตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 พบสัตว์พื้นท้องน้ำทั้งหมด 3 ไฟลัม 5 ชั้น 16 อันดับ 67 วงศ์ 164 สกุลโดยในจุดสำรวจที่ 1 และ 2 การใช้ประโยชน์ที่ดินป่าไม้ พบสัตว์พื้นท้องน้ำในอันดับEphemeroptera เป็นชนิดเด่น ในจุดสำรวจที่ 3 ถึง 8 ซึ่งเป็นจุดสำรวจที่ได้รับผลกระทบจากกิจกรรมต่าง ๆ ได้แก่พื้นที่ที่มีการใช้ประโยชน์ที่ดินชุมชน เกษตรกรรม และอุตสาหกรรมพบสัตว์พื้นท้องน้ำในอันดับ Diptera และ อันดับ Oligochaeta เป็นชนิดเด่น เมื่อทดสอบสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ระหว่างการจัดชั้นคุณภาพน้ำจากการใช้ค่าคะแนนจากดัชนีคุณภาพน้ำจำนวน 8 ดัชนี ตามระบบ WQI (Water Quality Index) กับการจัดชั้นคุณภาพน้ำทางชีวภาพจากค่าคะแนนของสัตว์พื้นท้องน้ำเรียกว่า ดัชนีแม่กลอง พบว่าทั้ง2 วิธีการ มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญยิ่งในระดับปานกลาง (0.50) และเมื่อทดสอบความแตกต่างพบว่าทั้งสองวิธีการไม่มีความแตกต่างทางสถิติ จากการทดสอบความแตกต่าง ของการจัดชั้นคุณภาพน้ำจากการใช้ประโยชน์ที่ดินในแต่ละประเภทโดยดัชนีแม่กลอง พบว่าชั้นคุณภาพน้ำในพื้นที่การใช้ประโยชน์ที่ดินป่าไม้ มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ กับ พื้นที่ที่มีการใช้ประโยชน์ที่ดินชุมชน เกษตรกรรม และอุตสาหกรรม ส่วนชั้นคุณภาพน้ำในพื้นที่การใช้ประโยชน์เกษตรกรรม มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ จากชั้นคุณภาพน้ำในพื้นที่การใช้ประโยชน์ที่ดินชุมชน และอุตสาหกรรมแต่ชั้นคุณภาพน้ำในพื้นที่การใช้ประโยชน์ที่ดินชุมชน กับ อุตสาหกรรมไม่มีความแตกต่างทางสถิติ