การพัฒนาผลิตภัณฑ์ซอสถั่วลิสง จุดมุ่งหมายเพื่อเพิ่มการใช้ประโยชน์จากถั่วลิสงและพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงรสชนิดใหม่เพื่อผู้บริโภคชาวไทย จากการสำรวจตลาดผลิตภัณฑ์ซอสที่มีจำหน่ายในท้องตลาด พบว่า ผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงรสชนิดปรุงสำเร็จที่มีจำหน่ายในท้องตลาดมี 5 ตราสินค้า แต่ละตราสินค้า มีชนิดและการใช้งานแตกต่างกันออกไปแต่ละตราสินค้า โดยมีตรายี่ห้อคนอร์เป็นผู้นำตลาด พฤติกรรมและความต้องการของผู้ประกอบการร้านอาหาร ส่วนใหญ่ไม่รู้จักซอสถั่วลิสง แต่รู้จักซอสที่มีถั่วลิสงเป็นส่วนประกอบ และมีความสนใจผลิตภัณฑ์ซอสถั่วลิสง จากการศึกษาสูตรและกรรมวิธีการผลิต พบว่า สูตรที่เหมาะสมประกอบด้วย เนยถั่วลิสง 37.22% น้ำตาล 12.41% น้ำส้มสายชู 1.24% พริก 4.34% ซีอิ้วขาว18.60% กระเทียม 7.67% ยีสต์สกัด 0.84% น้ำ 17.68% และให้ความร้อนที่อุณหภูมิ 85(+,ฐ)Cเวลา 30 นาที เป็นกรรมวิธีที่เหมาะสม ซอสถั่วลิสงที่พัฒนาขึ้นมีค่า pH 5.57 ค่า a(,w) 0.87ค่าความคงตัว 3.05 มม./วินาที ค่าสี L* 23.76 a* 7.33 b* 12.89 มีปริมาณเกลือแกงร้อยละ 4.87 ของแข็งทั้งหมดร้อยละ 65.43 ปริมาณจุลินทรีย์ทั้งหมด 2.3X10('2) CFU/gm ปริมาณยีสต์และรา <10 CFU/gm และไม่พบจุลินทรีย์ก่อโรค ซอสถั่วลิสงนี้มีการเปลี่ยนแปลงเมื่อเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 25(+,ฐ)C และอุณหภูมิห้อง 28-30(+,ฐ)C ประมาณ 5 สัปดาห์ และ 1 สัปดาห์ที่อุณหภูมิ 40(+,ฐ)C ด้วยลักษณะทางกายภาพที่มองเห็นด้วยสายตาของผลิตภัณฑ์ที่เกิดการแยกชั้น จากการทดสอบผู้บริโภค ผลิตภัณฑ์ซอสถั่วลิสงมีระดับความชอบปานกลาง (7 จาก 9 คะแนน)เมื่อทดสอบผู้บริโภคโดยวิธี Home Use Test ความชอบผลิตภัณฑ์ก่อนปรุงอาหารด้าน สี, กลิ่น,ความยากง่ายในการเท และความชอบผลิตภัณฑ์รวม อยู่ในระดับชอบเล็กน้อย ด้านระดับความพอใจในผลิตภัณฑ์ หลังปรุงอาหารพบว่า พอใจมาก กับอาหารที่ประกอบได้ ความเหมาะสมกับอาหารรสชาติ ความชอบรวม และความยากง่ายในการนำผลิตภัณฑ์ไปประยุกต์ใช้ แต่กลิ่นอาหารนั้นพอใจในระดับปานกลาง ผู้บริโภคร้อยละ 94 ให้การยอมรับในผลิตภัณฑ์ และร้อยละ 60 จะซื้อผลิตภัณฑ์อย่างแน่นอน โดยผลิตภัณฑ์ควรมีบรรจุภัณฑ์ขนาดพอกับความต้องการใช้ 1 ครั้งและเห็นว่าราคาต่อขนาดบรรจุที่จัดให้ ควรอยู่ในช่วง 15-20 บาท นอกจากนี้ยังพบว่าปัจจัยทางประชากรศาสตร์ไม่มีผลต่อการยอมรับผลิตภัณฑ์ด้วย