ทำการศึกษาระบบเอนไซม์ลิกโนเซลลูเลสของเห็ดนางรม ~iPleurotus ostreatus~i 10ที่เพาะเลี้ยงในสภาวะอาหารเหลวที่ใช้เอวิเซลเป็นแหล่งคาร์บอนและในสภาวะอาหารแข็งบนขี้เลื่อยและศึกษาผลของแหล่งคาร์บอนชนิดต่าง ๆ ในการเหนี่ยวนำการสร้างเอนไซม์ลิกโนเซลลูเลสแต่ละชนิดในสภาวะอาหารเหลว พบว่า เห็ดนางรมสร้างเอนไซม์ที่ขับออกนอกเซลล์ ได้แก่ เอนไซม์เอนโดกลูคาเนส(คาร์บอกซีเมทิลเซลลูเลส, EC 3.2.1.4) เอนไซม์เอกโซกลูคาเนส (เอวิเซลเลส, EC 3.2.1.91)เอนไซม์เบต้า-กลูโคซิเดส (EC 3.2.1.21) เอนไซม์ไซแลนเนส (EC 3.2.1.8) และเอนไซม์แลคเคส(EC 1.14.18.1) ทั้งในสภาวะอาหารเหลวและอาหารแข็ง ซึ่งเอนไซม์ทั้ง 5 ชนิด มีพีเอชที่เหมาะสมต่อการทำงานที่พีเอช 5, 4.5, 5.5, 5 และ 6.5 และมีอุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการทำงานของเอนไซม์ที่ 50, 45, 50, 45 และ 70 องศาเซลเซียส ตามลำดับ เมื่อบ่มสารละลายเอนไซม์นาน1 ชั่วโมง เอนไซม์ทุกชนิดมีความเสถียรตลอดช่วงพีเอช 4-8 และมีความเสถียรสูงสุดที่อุณภูมิ40 องศาเซลเซียส ในสภาวะอาหารเหลว เห็ดนางรมสร้างเอนไซม์คาร์บอกซีเมทิลเซลลูเลสเอนไซม์เอวิเซลเลส เอนไซม์เบต้า-กลูโคซิเดส เอนไซม์ไซแลนเนส และเอนไซม์แลคเคส สูงสุดในวันที่ 5, 4, 11, 9 และ 3 ของการเพาะเลี้ยงเป็นเวลา 15 วัน โดยแสดงค่ากิจกรรมเอนไซม์จำเพาะ0.999, 0.034, 0.600, 1.228 และ 0.393 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน ตามลำดับ เห็ดนางรมที่เจริญบนขี้เลื่อยจะเกิดการเปลี่ยนแปลงลักษณะ (morphogenesis) เป็น 3 ช่วง ระหว่างการเพาะเลี้ยง50 วัน โดยวันที่ 0-20 เป็นช่วงการเจริญของเส้นใย วันที่ 20-35 กลุ่มของเส้นใยรวมตัวกันและวันที่ 35-40 เป็นการเกิดดอกเห็ด ซึ่งพบกิจกรรมเอนไซม์จำเพาะของเอนไซม์คาร์บอกซีเมทิลเซลลูเลสเอนไซม์เอวิเซลเลส เอนไซม์เบต้า-กลูโคซิเดส เอนไซม์ไซแลนเนส และเอนไซม์แลคเคส สูงสุดในวันที่ 40, 40, 45, 40 และ 45 ของการเพาะเลี้ยง โดยมีค่ากิจกรรมเอนไซม์จำเพาะ0.424, 0.0164, 0.115, 0.396 และ 0.034 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน ตามลำดับ ผลการทดลองแสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการสร้างเอนไซม์ลิกโนเซลลูเลสกับการเจริญเติบโตและการเปลี่ยนแปลงลักษณะของเห็ดนางรม ซึ่งเห็ดนางรมสร้างเอนไซม์ลิกโนเซลลูเลสปริมาณต่ำในช่วงการเจริญของเส้นใยแต่เพิ่มสูงขึ้นอย่างมากในช่วงเกิดดอก การศึกษาความสามารถในการเหนี่ยวนำเอนไซม์ลิกโนเซลลูเลสของแหล่งคาร์บอน ได้แก่ น้ำตาลโมเลกุลเดี่ยว น้ำตาลโมเลกุลคู่ และสารโพลีแซคคาไรด์เปรียบเทียบกับน้ำตาลกลูโคส พบว่าเอวิเซลเหนี่ยวนำการสร้างเอนไซม์คาร์บอกซีเมทิลเซลลูเลส เอนไซม์เบต้า-กลูโคซิเดส และเอนไซม์ไซแลนเนสได้ดีที่สุด ในขณะที่ไซแลนเหนี่ยวนำการสร้างเอนไซม์แลคเคสได้ดีที่สุด สารประกอบชนิดอื่นแสดงการเหนี่ยวนำในระดับต่ำและไม่ตรวจพบกิจกรรมเอนไซม์ทุกชนิดในสารละลายเอนไซม์ที่เห็ดนางรมเจริญในกลูโคสซึ่งการศึกษารูปแบบการสร้างเอนไซม์รวมทั้งลักษณะการเหนี่ยวนำเอนไซม์นี้ทำให้เกิดความเข้าใจการย่อยสลายสารประกอบลิกโนเซลลูโลสของเห็ดนางรมและอาจนำไปสู่การประยุกต์ใช้เอนไซม์ดังกล่าวในด้านต่างๆ ต่อไป