การศึกษาอัตราการหายใจในใบ ลำต้น และรากของสายพันธุ์ข้าวที่มีระดับความสามารถทนต่อน้ำท่วมขังแตกต่างกัน คือสายพันธุ์ DH206 2-68 และ 4-77 ซึ่งเป็นสายพันธุ์คู่แฝดของ KDML105 ที่มีความสามารถในการทนต่อน้ำท่วมขัง และสายพันธุ์ KDML105 2-40 และ 3-16ซึ่งเป็นสายพันธุ์คู่แฝดของ KDML105 ที่อ่อนแอต่อน้ำท่วมขัง การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการตอบสนองของข้าวในสภาพน้ำท่วมขังและสภาพปกติ การทดลองใช้ข้าวอายุ 21 วันหลังปลูกโดยแบ่งข้าวออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกนำข้าวลงแช่น้ำที่ระดับความลึก 120 เซนติเมตร เป็นระยะเวลา 7 วัน อีกกลุ่มไม่นำลงแช่น้ำ (control) ผลการทดลองพบว่าข้าวในสภาพน้ำท่วมขังมีอัตราการหายใจเฉลี่ยจากทุกสายพันธุ์ต่ำกว่าในสภาพปกติ (สภาพไม่จมน้ำ) ยกเว้นในใบตำแหน่งที่สามและลำต้น สายพันธุ์ข้าวที่มีความทนทานต่อน้ำท่วมขัง มีอัตราการหายใจน้อยกว่าสายพันธุ์ข้าวในกลุ่มที่ไม่ทนทานต่อน้ำท่วมขัง ทั้งในสภาพน้ำท่วมขังและสภาพปกติ เมื่อพิจารณาการเปลี่ยนแปลงของอัตราการหายใจตามระยะเวลา พบว่าในสภาพน้ำท่วมขังอัตราการหายใจของข้าวส่วนใหญ่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามระยะเวลาของการจมอยู่ใต้น้ำ สำหรับในสภาพปกติพบว่าอัตราการหายใจของข้าวส่วนใหญ่มีแนวโน้มลดลงตามระยะเวลาหลังข้าวมีอายุ 21 วันหลังปลูกนอกจากนี้ยังพบว่าอัตราการยืดตัวของลำต้นข้าวในสายพันธุ์ทนทานต่อน้ำท่วมขัง มีค่าน้อยกว่าสายพันธุ์ข้าวไม่ทนทานต่อน้ำท่วมขังและอัตราการยืดตัวมีแนวโน้มลดลงตามระยะเวลาที่ข้าวจมอยู่ในน้ำ สำหรับความเขียวของใบข้าวในสายพันธุ์ทนทานต่อน้ำท่วมขัง มีค่ามากกว่าสายพันธุ์ไม่ทนทานต่อน้ำท่วมขังทั้งในสภาพน้ำท่วมขังและสภาพปกติ เมื่อพิจารณาถึงการเปลี่ยนแปลงของค่าความเขียวของใบตามระยะเวลา พบว่าในสภาพน้ำท่วมขังความเขียวของใบลดลงตามระยะเวลาของการจมน้ำ ส่วนในสภาพปกติความเขียวของใบเพิ่มขึ้นตามอายุของใบข้าวตำแหน่งที่สาม