ความล่าช้า (Delay) จากการส่งข้อมูลผ่านเครือข่ายซึ่งไม่คงที่ทำให้อัตราการรับข้อมูลไม่สม่ำเสมอ (Jitter) การปรับระยะเวลาการพักข้อมูลที่เหมาะสมช่วยให้ค่าเฉลี่ยของความล่าช้ารวมมีค่าลดลงและลดการทิ้งข้อมูลที่มาช้ากว่าระยะเวลาที่กำหนด ข้อมูลเสียงที่ส่งบนเครือข่ายโทรศัพท์ไอพีจะส่งทั้งเสียงพูดและเสียงที่ไม่ใช่เสียงพูด เสียงที่ไม่ใช่เสียงพูดจะถูกบีบอัดประหยัดกว่าเสียงพูดเพื่อเพิ่มความคุ้มค่าในการส่งข้อมูล การแยกแยะเสียงพูดที่มีความแม่นยำสูง สามารถลดการสิ้นเปลืองแถบความกว้างของสัญญาณและลดความคับคั่งของการจราจรในเครือข่ายอย่างมากโดยไม่กระทบต่อคุณภาพของเสียงพูด วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการรับส่งข้อมูลบนระบบVoIP โดยใช้ 2 ขั้นตอนวิธี วิธีแรกเป็นการกำหนดระยะเวลาในการพักเสียง (PlayoutBuffer) ที่ได้รับโดยใช้ตัวกรองปรับได้แบบ NLMS และนำมาวิเคราะห์ร่วมกับการกระจายเชิงความน่าจะเป็นของความล่าช้า โดยวัดผลจากค่าความล่าช้าเฉลี่ยและอัตราการสูญหายของข้อมูลและเปรียบเทียบกับวิธีการประมาณค่าแบบ Autoregressive และวิธีการ NLMSแบบปกติ วิธีที่สองคือ การแยกแยะข้อมูลเสียงที่เป็นเสียงพูดและเสียงอื่น ๆ โดยใช้โครงข่ายประสาทเทียมและนำไปเปรียบเทียบความถูกต้องกับ ITU G.729 Annex B และITU G.723.1 Annex A จากการทดลองโดยบันทึกความล่าช้าแต่ละข้อมูลที่ถูกส่งไปบนเครือข่ายประมาณ400,000 ข้อมูลพบว่าอัตราการสูญหายของข้อมูลลดลงเหลือประมาณ 5% ส่วนการตรวจสอบเสียงพูดด้วยโครงข่ายประสาทเทียมให้ความถูกต้องของการตรวจจับเสียงพูดโดยเฉลี่ยประมาณ 87%ซึ่งมากกว่า ITU G.729 Annex B และ ITU G.723.1 Annex A