| ชื่อเรื่อง | : | การสร้างลายน้ำดิจิทัลของสื่อประเภทเสียงโดยใช้ลายน้ำรูปภาพหลายตัว |
| นักวิจัย | : | พิชยา อิ่มเอิบสิน |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2546 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1162546001515 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | งานวิจัยนี้ เสนอวิธีการสร้างลายน้ำดิจิทัลลงในสื่อประเภทเสียงโดยใช้ลายน้ำรูปภาพหลายตัว การฝังลายน้ำใช้วิธีแทนที่บิตที่มีนัยสำคัญน้อยที่สุดของแอมปลิจูดของสัญญาณเสียงในโดเมนเวลา และเพิ่มความทนทานโดยการฝังลายน้ำรูปภาพหลายตัวลงในเสียงเพลง และเลือกลายน้ำรูปภาพที่เหมาะสมกับแต่ละช่วงเสียง เพื่อให้เสียงที่ฝังลายน้ำได้ยินเสียงเหมือนเดิมหรือใกล้เคียงต้นฉบับมากที่สุด นอกจากนี้ยังไม่ต้องการทั้งเสียงต้นฉบับและลายน้ำต้นฉบับในการดึงลายน้ำ การสร้างลายน้ำดิจิทัลลงในสื่อประเภทเสียงโดยใช้ลายน้ำรูปภาพหลายตัวนี้ประกอบด้วยกระบวนการทำงาน 4 ส่วน คือ 1) การเลือกลายน้ำรูปภาพที่เหมาะสมกับแต่ละช่วงของเสียง 2) การฝังลายน้ำลงในเสียงต้นฉบับ 3) การทดสอบความทนทานของการสร้างลายน้ำต่อกระบวนการทางสัญญาณต่าง ๆ และ 4) การดึงลายน้ำรูปภาพออกจากเสียงที่ถูกฝังลายน้ำ ซึ่งมีกระบวนการคือ เสียงเพลงจะถูกนำมาแบ่งเป็นช่วง ๆ เพื่อหาลายน้ำรูปภาพที่เหมาะสมกับแต่ละช่วงเสียง โดยเลือกลายน้ำรูปภาพที่มีค่าความแตกต่างหรือค่าความผิดพลาดระหว่างเสียงต้นฉบับกับเสียงที่ฝังลายน้ำมีค่าน้อยที่สุด หลังจากนั้นจะวัดปริมาณความบิดเบือนของเสียงที่ฝังลายน้ำ โดยวัดจากค่าอัตรากำลังสัญญาณต่อสัญญาณรบกวน (signal to noise ratio - SNR) การทดสอบความทนทานของลายน้ำต่อกระบวนการทางสัญญาณต่าง ๆ ได้แก่ การใส่สัญญาณรบกวนแบบ white gaussian การเปลี่ยนความถี่สุ่มการรีควอนไตเซชัน การบีบอัดแบบ MP3 หลังจากผ่านการทดสอบความทนทานแล้วจะดึงลายน้ำออกมาเพื่อวัดความทนทานของลายน้ำ โดยวัดจากค่าความบิดเบือนระหว่างลายน้ำต้นฉบับกับลายน้ำที่ดึงออกมา (bit error rate 0 BER) เพลงที่ใช้ในการทดลองได้แก่ เพลงพระราชนิพนธ์เกษตรศาสตร์ เพลง Mambo No. 5 ของ Lou Bega และเพลง Guitar Solo ของ Beethovenลายน้ำรูปภาพที่ใช้เป็นรูปภาพขาวดำสังเคราะห์จำนวน 31 รูป จากผลการทดลองฝังลายน้ำลงในเพลงทั้งสามเพลง แสดงให้เห็นว่า เพลงที่ฝังด้วยลายน้ำรูปภาพที่เหมาะสมกับแต่ละช่วงเสียง มีความคล้ายกับเพลงต้นฉบับมากกว่าเพลงที่ฝังด้วยลายน้ำตัวเดียวกันทุกช่วงเสียง การทดสอบคุณภาพเสียงเพลงที่ฝังด้วยลายน้ำที่เหมาะสมกับแต่ละช่วงเสียงโดยการฟัง คุณภาพเสียงเฉลี่ยอยู่ในช่วงดีถึงดีมาก ตามระดับคะแนนมาตรฐาน ITU-R Rec. 500 ลายน้ำที่ฝังมีความทนทานต่อการเปลี่ยนแปลงโดยการใส่สัญญาณรบกวนแบบ white gaussian และการเปลี่ยนความถี่สุ่ม แต่ไม่ทนต่อการรีควอนไตเซชันและการบีบอัดแบบ MP3 |
| บรรณานุกรม | : |
พิชยา อิ่มเอิบสิน . (2546). การสร้างลายน้ำดิจิทัลของสื่อประเภทเสียงโดยใช้ลายน้ำรูปภาพหลายตัว.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. พิชยา อิ่มเอิบสิน . 2546. "การสร้างลายน้ำดิจิทัลของสื่อประเภทเสียงโดยใช้ลายน้ำรูปภาพหลายตัว".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. พิชยา อิ่มเอิบสิน . "การสร้างลายน้ำดิจิทัลของสื่อประเภทเสียงโดยใช้ลายน้ำรูปภาพหลายตัว."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2546. Print. พิชยา อิ่มเอิบสิน . การสร้างลายน้ำดิจิทัลของสื่อประเภทเสียงโดยใช้ลายน้ำรูปภาพหลายตัว. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2546.
|
