การบริหารจัดการแบบธุรกิจเอกชนเป็นที่ยอมรับว่ามีประสิทธิภาพมากกว่าการบริหารแบบระบบราชการ จึงทำให้รัฐวิสาหกิจด้านต่างๆ รวมทั้งการท่าเรือมีการแปรรูปเพื่อเพิ่มบทบาทภาคเอกชนให้การดำเนินงานมีประสิทธิภาพสูงขึ้น วัตถุประสงค์ของการศึกษา เพื่อศึกษาโครงสร้างและผลการดำเนินงานของท่าเรือภาครัฐคือท่าเรือกรุงเทพและท่าเรือแหลมฉบังซึ่งประกอบโดยภาคเอกชน และวิเคราะห์ประสิทธิภาพการดำเนินงานของท่าเรือทั้งสองแห่ง ในการศึกษานี้จะพิจารณาเฉพาะท่าเทียบเรือตู้สินค้าและท่าเรือแหลมฉบังจะศึกษาเฉพาะท่าเทียบเรือบริษัท ที ไอ พี เอส จำกัด เนื่องจากมีจำนวนเรือเข้ามากเป็นอันดับสองและมีทั้งเรือเล็กและเรือแม่เทียบท่า การวัดประสิทธิภาพการดำเนินงานจะวัดใน 4 รูปแบบคือ วัดจากปริมาณสินค้า การใช้ประโยชน์ท่าเรือ ผลิตภาพ และการให้บริการ โดยเปรียบเทียบกับเกณฑ์มาตรฐานที่เหมาะสมสำหรับท่าเรือทั้งสองแห่ง ผลการวิเคราะห์ประสิทธิภาพการดำเนินงานท่าเทียบเรือตู้สินค้าจากการวัด 4 รูปแบบ โดยพิจารณาจากเครื่องชี้วัดผลการดำเนินงาน 5 ประเภท คือ ปริมาณตู้สินค้าผ่านท่าต่อความยาวหน้าท่า อัตราการใช้ท่า ผลิตภาพของปั้นจั่นหน้าท่า เวลาเรือคอย และเวลาเรือเทียบท่า ปรากฏว่า ผลจากนโยบายของรัฐบาลในการจำกัดปริมาณตู้สินค้าที่ท่าเรือกรุงเทพทำให้ท่าเรือกรุงเทพมีปริมาณตู้สินค้าผ่านท่าอยู่ในระดับที่สามารถให้บริการได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่มีผลเสียคือทำให้อัตราการใช้ท่าต่ำไม่คุ้มค่า ระยะเวลาเรือคอยเทียบท่าลดลงแต่สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน ผลิตภาพการยกขนตู้สินค้าสูงทำให้ระยะเวลาที่เรือเทียบท่าต่ำในส่วนของท่าเทียบเรือเอกชนนั้นมีปริมาณตู้สินค้าผ่านท่าและอัตราการใช้ท่าอยู่ในระดับสูงเกินระดับที่ให้บริการได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้เรือสินค้าต้องเสียเวลาคอยเทียบท่าเป็นเวลานาน และถึงแม้ว่าท่าเทียบเรือเอกชนมีผลผลิตภาพการยกขนตู้สินค้าสูงทำให้เรือเล็กใช้เวลาเทียบท่าไม่นาน แต่เรือแม่ใช้เวลาเทียบท่านานกว่าระยะเวลาที่เหมาะสมเนื่องจากผลิตภาพการยกขนที่ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน ภาครัฐโดยการท่าเรือแห่งประเทศไทยควรกำหนดเกณฑ์หรือเป้าหมายการดำเนินงานด้านต่างๆ เพื่อให้ท่าเทียบเรือเอกชนให้เป็นแนวทางในการปฏิบัติงานให้เกิดประสิทธิภาพ รวมทั้งให้ความสำคัญกับการควบคุมการดำเนินงานโดยใช้ดัชนีวัดผลการดำเนินงานท่าเรือเป็นเครื่องมือในการตัดสินใจ