ทำการศึกษาองค์ประกอบชนิด และความชุกชุมของแพลงก์ตอนพืชในอ่างเก็บน้ำป่าสักชลสิทธิ์โดย เก็บตัวอย่างทุก 2 เดือน ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึงเดือนธันวาคม 2545 และมีการเก็บข้อมูลคุณภาพน้ำประกอบการศึกษาเก็บตัวอย่างแพลงก์ตอนพืช โดยลากถุงแพลงก์ตอน 3 ขนาดช่องตา ได้แก่ 22,40 และ100 ไมโครเมตร จาก 29 สถานี ใช้กระบอกเก็บกน้ำเพื่อศึกษาในเชิงปริมาณ โดยเก็บตัวอย่างน้ำที่ระดับผิวน้ำและระดับลึกทุก 5 เมตร กรองผ่านถุงแพลงก์ตอนขนาดช่องตา 22 ไมโครเมตร ศึกษาการแพร่กระจายในแนวดิ่งในรอบวันของแพลงก์ตอนพืช โดยเก็บตัวอย่าง ณ สถานีที่มีความลึกที่สุด โดยเก็บตัวอย่างทุก2 เมตร ทุกๆ 6 ชั่วโมงในรอบวัน (เวลา 12.00 น., 18.00 น., 24.00 น., 06.00 น.) และ เก็บตัวอย่างเพิ่มเติมอีก 1 ครั้ง คือ 12.00 น. ของวันถัดมา จากการศึกษาองค์ประกอบชนิดพบว่า แพลงก์ตอนพืชที่เป็นกลุ่มเด่น คือ สาหร่ายสีเขียว (Chlorophyceae)รองลงมาคือ ยูกลีนอยด์ (Euglenophyceae) และสาหน่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน (Cyanophyceae) คิดเป็น 54, 17และ 14 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ มีการผันแปรของจำนวนชนิดของแพลงก์ตอนพืชในอ่างเก็บน้ำ โดยพบจำนวนชนิดสูงสุดในเดือนธันวาคม (124 ชนิด) และพบจำนวนชนิดต่ำสุดในเดือนเมษายน (102 ชนิด) องค์ประกอบชนิดของแพลงก์ตอนพืชตลอดการศึกษาไม่แตกต่างกัน ความชุกขุมของแพลงก์ตอนพืชมีความผันแปรในช่วง 1,123 ถึง 2,379,380 หน่วยต่อลิตร พบความชุกชุมสูงสุดในเดือน เมษายน 2,379,380 หน่วยต่อลิตร ทั้งนี้ขึ้นกับการผันแปรความชุกชุมของสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน (~iOscillatoria limnetica, Cylindrospermopsisraciborskii~i และ ~iMicrocystis aeruginosa~i) และไดอะตอม (~iAulacoseira granulata~i) โดย ไดอะตอมชนิดนี้เป็นชนิดเด่นในช่วงฤดูฝน (เดือนสิงหาคม) ปัจจัยที่มีผลต่อการเพิ่มจำนวนของแพลงก์ตอนพืชได้แก่ อุณหภูมิน้ำ ความขุ่น และปริมาณธาตุอาหาร การประมาณค่ามวลชีวภาพจากการศึกษาปริมาตรชีวภาพแสดงผลตรงกันข้ามกับความชุกชุมของแพลงก์ตอนพืชในการศึกษาครั้งนี้ โดยพบมวลชีวภาพสูงสุดในเดือนสิงหาคม (0.966 มิลลิกรัมต่อลิตร) แพลงก์ตอนพืชที่เป็นกลุ่มเด่นในการศึกษามวงชีวภาพ ได้แก่ สาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงินเป็นเส้นสายและโคโลนี ไดอะตอมที่เป็นเส้นสาย และสาหร่ายสีเขียวที่เป็นโคโลนี การจัดกลุ่มการแพร่กระจายของแพลงก์ตอนพืชด้วยวิธี cluster analysis สามารถแบ่งพื้นที่อ่างเก็บน้ำออกเป็น 4กลุ่ม ผลจากการศึกษาครั้งนี้ ทำให้ลดจำนวนสถานีเก็บตัวอย่างจาก 29 สถานี เป็น 4 สถานี ได้ในการศึกษาการแพร่กระจายของแพลงก์ตอนพืช ส่วนการแพร่กระจายในแนวดิ่ง พบแพลงก์ตอนพืชแพร่กระจายได้ทุกระดับความลึกที่ศึกษา และการแพร่กระจายของแพลงก์ตอนพืชมีสองแบบ แบบที่หนึ่งคือแบบที่พบความชุกชุมสูงที่ระดับความลึกต่ำกว่าผิวน้ำ และความชุกชุมจะลดลงตามความลึกที่เพิ่มขึ้น และอีกรูปแบบคือ มีความชุกชุมสูงสุดที่ระดับผิวน้ำแล้วค่อยๆ ลดลงตามระดับความลึก