การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับผลิตภาพการวิจัยของนักการศึกษาสาขาอาชีวศึกษาในระดับอุดมศึกษา ศึกษาความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับผลิตภาพการวิจัยตลอดจนพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของผลิตภาพการวิจัย รูปแบบความสัมพันธ์ที่เสนอประกอบด้วยตัวแปรแฝง 5 ตัว ตัวแปรสังเกตได้ 12 ตัว กลุ่มตัวอย่างเป็นอาจารย์สาขาอาชีวศึกษาในระดับอุดมศึกษาจำนวน 354 คน เครื่องมือในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ สถิติเชิงพรรณา t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนจำแนกสามทางการวิเคราะห์องค์ประกอบ (factor analysis) และการวิเคราะห์อิทธิพล (path analysis) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) ผลิตภาพการวิจัยของนักการศึกษาสาขาอาชีวศึกษาวัดจากจำนวนและคุณภาพงานวิจัย 3 ปีที่ป่านมาเท่ากับ 2.02 ซึ่งอยู่ในระดับค่อนข้างต่ำ 2) ปฏิสัมพันธ์ระหว่างวุฒิการศึกษา สาขาวิชาและกลุ่มสถาบันไม่มีผลกระทบต่อค่าผลิตภาพการวิจัยและผลิตภาพการวิจัยเฉลี่ยของอาจารย์ที่มีวุฒิการศึกษาต่างกันอย่างน้อยหนึ่งระดับต่างไปจากระดับอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญ(p=.000) โดยผลิตภาพการวิจัยของอาจารย์วุฒิปริญญาเอกมีค่าสูงสุด 3) ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบพบว่าปัจจัยด้านบุคคลประกอบด้วยประสบการณ์ในการวิจัย เวลาในการวิจัย ทักษะเชิงวิจัย แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในการวิจัย และ นิสัยที่เอื้อต่อการวิจัย ปัจจัยสภาพแวดล้อมในการวิจัยประกอบด้วยความร่วมมือระหว่างนักวิจัย บรรยากาศการวิจัย แหล่งเอกสารวัสดุอุปกรณ์และทุนวิจัย ((+,c)('2) = 928.34,p=.000) 4) รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของผลิตภาพการวิจัยมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ที่ได้จากกลุ่มตัวอย่างในระดับดี ((+,c)('2) = 55.8, p= .18, GFI=0.92, AGFI = 0.90, RMR = 0.086,RMSEA = 0.09) โดยรูปแบบประกอบด้วยปัจจัยด้านบุคคล ปัจจัยสภาพแวดล้อม ที่เอื้อต่อการวิจัยปัจจัยเจตคติต่อการวิจัย ปัจจัยการรับรู้ความสามารถของตนในการวิจัยและปัจจัยทั้งหมดสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลิตภาพการวิจัยได้ร้อยละ 82 โดยปัจจัยด้านบุคคลมีอิทธิพลสูงสุด รองลงมาเป็นปัจจัยสภาพแวดล้อมในการวิจัย การรับรู้ความสามารถในการวิจัยและเจตคติต่อการวิจัย ข้อเสนอแนะอันเป็นแนวทางการเพิ่มผลิตภาพการวิจัยมีสามระดับ คือ ระดับบุคคล หน่วยงาน และ รัฐ