งานวิจัยเชิงสำรวจนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการยอมรับระบบอีเลินนิ่งของอาจารย์ในมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และหาความสัมพันธ์ของปัจจัยภายนอก ได้แก่ ลักษณะส่วนบุคคลคณะวิชา ภาระงาน จำนวนปีที่ทำงานกับมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย กับการรับรู้ความง่าย การรับประโยชน์ และพฤติกรรมแนวโน้มการใช้ระบบอีเลินนิ่ง ของอาจารย์ในมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยจำนวน 242 คน โดยใช้ Technology Acceptance Model (TAM) ของ Davis (1989) มาเป็นกรอบการศึกษา ข้อมูลในการศึกษาครั้งนี้ถูกรวบรวมด้วยแบบสอบถาม และใช้สถิติเชิงพรรณา ได้แก่การแจงนับความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยแสดงผลในรูปแบบของ Cross Tabส่วนค่าความสัมพันธ์ของตัวแปรนั้นวิเคราะห์ด้วย Contingency Coefficient และใช้ Chi-Squareในการทดสอบสมมุติฐานการวิจัย ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีระดับการรับรู้ในประโยชน์ของระบบอีเลินนิ่งโดยรวมสูง(ค่าเฉลี่ย = 4.22) การรับรู้ในความง่ายของระบบอีเลินนิ่งโดยรวมสูง (ค่าเฉลี่ย = 3.74)และมีแนวโน้มพฤติกรรมการใช้ระบบอีเลินนิ่งโดยรวมสูง (ค่าเฉลี่ย = 3.71) ในการทดสอบความสัมพันธ์ของตัวแปรต่าง ๆ ในการศึกษานี้ อายุมีความสัมพันธ์กับการรับรู้ประโยชน์ของระบบอีเลินนิ่งที่ระดับนัยสำคัญ .05 ส่วนคณะวิชามีความสัมพันธ์กับการรับรู้ประโยชน์ การรับรู้ความง่ายในการใช้งานและแนวโน้มการใช้งานระบบอีเลินนิ่งที่ระดับนัยสำคัญ .01