ผลการใช้มันสำปะหลังเปรียบเทียบกับปลายข้าวในสูตรอาหาร ใช้แผนการทดลองแบบสุ่มในบล็อคสมบูรณ์ การทดลองครั้งนี้ใช้เป็ดเนื้อพันธุ์บาร์บารี่ อายุ 28 วันจำนวน 432 ตัว ประกอบด้วยเพศผู้ และเพศเมียอย่างละ 216 ตัว แบ่งสัตว์ทดลองออกเป็น 3 กลุ่มๆ 6 ซ้ำๆ ละ 12 ตัว เป็ดแต่ละกลุ่มได้รับอาหารต่างๆ กัน 3 สูตรคือ สูตรที่ 1: สูตรอาหารที่ใช้ปลายข้าวเป็นแหล่งพลังงานหลัก สูตรที่ 2: สูตรอาหารที่ใช้มันสำปะหลังเป็นแหล่งพลังงานหลัก และสูตรที่ 3: สูตรอาหารที่ใช้มันสำปะหลังทดแทนปลายข้าว 50 เปอร์เซ็นต์ ผลปรากฏว่าเป็ดที่กินอาหารสูตรที่ 2 และ 3มีน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นไม่ต่างกับเป็ดที่กินอาหารสูตรที่ 1 แต่พบว่าเป็ดที่กินอาหารสูตรดังกล่าวมีปริมาณการกินอาหารที่มากกว่าสูตรที่ 1 (P<0.05)และมีประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารด้อยกว่าเป็ดที่กินอาหารสูตรที่ 1 (P<0.05)สำหรับลักษณะซากพบว่าไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) แต่ไขมันช่องท้องของเป็ดที่กินอาหารสูตรมันสำปะหลังสูตรที่ 2 มีปริมาณต่ำกว่าอาหารสูตรที่ 1(P<0.05) และความยาวลำไส้ของเป็ดในกลุ่มที่กินอาหารสูตรมันสำปะหลัง (สูตรที่ 2)ยาวกว่าลำไส้เป็ดในกลุ่มที่กินอาหารสูตรปลายข้าว (สูตรที่ 1) (P<0.05) สำหรับผลการวิเคราะห์คุณค่าทางโภชนะในเนื้อเป็ด (เนื้อส่วนอก) พบว่าไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) ระหว่างค่าเฉลี่ยของกลุ่มทดลองแต่ละกลุ่ม สำหรับผลของอาหารทดลองต่อจำนวนประชากรจุลินทรีย์ในไส้ติ่ง (cecum) พบว่าการใช้มันสำปะหลังเป็นแหล่งพลังงานหลัก (สูตรที่ 2) มีจำนวนของ ~iE.coli~i ต่ำกว่าในเป็ดที่ได้รับอาหารสูตรปลายข้าวเป็นแหล่งพลังงานหลัก (สูตรที่ 1) (P<0.01)ส่วนประชากรแบคทีเรียทั้งหมด, Lactic acid bacteria, Yeast และค่าความเป็นกรด-เบส ของเป็ดที่ได้รับอาหารทั้ง 3 สูตรพบว่าไม่มีความแตกต่างกัน (P>0.05) สำหรับการตรวจชิมเนื้อเป็ด วางแผนการทดลองแบบ Replicated Latin Squareโดยใช้ผู้ชิมทั้งหมด 6 คน เพศชาย 3 คน เพศหญิง 3 คน พบว่าผลการทดลองไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (P>0.05) ระหว่างค่าเฉลี่ยของกลุ่มทดลองแต่ละกลุ่ม