การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การถ่ายทอดความรู้การทอผ้าพื้นเมืองในจังหวัดนครศรีธรรมราช 2) ความคิดเห็นของผู้ทอผ้าและเจ้าหน้าที่ของรัฐเกี่ยวกับการถ่ายทอดความรู้การทอผ้าพื้นเมือง ในจังหวัดนครศรีธรรมราช และ 3) เปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้ทอผ้าและเจ้าหน้าที่ของรัฐเกี่ยวกับการถ่ายทอดความรู้การทอผ้าพื้นเมืองในจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยใช้แบบสัมภาษณ์และแบบสอบถาม เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ทอผ้าจำนวน 60 คน และเจ้าหน้าที่ของรัฐ จำนวน70 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า ผู้ทอผ้าเกือบทั้งหมดเป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 36.90 ปีส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีสถานภาพสมรส จบการศึกษาในระดับประถมศึกษา มีอาชีพหลักทอผ้าและทำนาในสัดส่วนที่เท่ากัน รายได้เฉลี่ย 3,791.67 บาทต่อเดือนส่วนเจ้าหน้าที่ของรัฐเกินครึ่งหนึ่งเป็นเพศชายอายุโดยเฉลี่ย 43.61 ปีเกือบทั้งหมดสมรสแล้ว จบการศึกษาในระดับปริญญาตรี มีบทบาทและส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องของการประสานงาน จากการศึกษาการถ่ายทอดความรู้การทอผ้าพื้นเมืองในจังหวัดนครศรีธรรมราช พบว่ามีการถ่ายทอดความรู้การทอผ้าแบบนอกระบบเป็นส่วนใหญ่ โดยมีวิทยากรเข้ามาให้ความรู้ในหมู่บ้านซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบุคคลในครอบครัวที่ทอผ้าส่วนใหญ่เป็นแม่ และพบว่าการเรียนรู้เกี่ยวกับการทอผ้านั้น ผู้เรียนได้เริ่มเรียนรู้เมื่ออายุโดยเฉลี่ย 28.6 ปี และเหตุผลที่เรียนทอผ้าส่วนใหญ่ระบุว่ามีความชอบ ใจรัก เห็นคนอื่นทำจึงอยากทำบ้างและต้องการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ ผู้ทอผ้าทุกคนที่เป็นกลุ่มตัวอย่างทอผ้าพื้นรองลงมาเป็นผ้าเก็บนัดหรือผ้ายกดอก สำหรับลวดลายผ้าพื้นเมืองที่ทอ ส่วนใหญ่สามารถทอผ้าลายดอกพิกุล ลายลูกแก้ว ลวดลายที่ผู้ทอส่วนใหญ่หัดทอเป็นลายแรกคือลายลูกแก้ว ซึ่งผู้ทอระบุว่าเป็นลายที่ง่ายที่สุด ส่วนลายที่ยากที่สุดคือลายดอกพิกุล ปัญหาที่สำคัญในการถ่ายทอดความรู้การทอผ้าพื้นเมืองพบว่าขาดแหล่งจำหน่าย ความคิดเห็นของผู้ทอผ้าและเจ้าหน้าที่ของรัฐเกี่ยวกับการถ่ายทอดความรู้การทอผ้าพื้นเมืองในจังหวัดนครศรีธรรมราช พบว่าผู้ทอผ้าทุกคนเห็นด้วยว่าการถ่ายทอดความรู้การทอผ้าพื้นเมืองจะประสบความสำเร็จและได้ผลดีขึ้นอยู่กับตัวผู้เรียน การทอผ้าเพื่อให้เกิดความชำนาญจำเป็นที่จะต้องฝึกหัดเป็นประจำและผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องควรส่งเสริมให้มีการอนุรักษ์การทอผ้าพื้นเมืองให้คงอยู่สืบไป เจ้าหน้าที่ของรัฐส่วนใหญ่เห็นด้วยเช่นเดียวกับผู้ทอผ้าใน 2 ประเด็นแรกแต่มีสัดส่วนที่ต่ำกว่าผู้ทอผ้า ผลจากการทดสอบสมมติฐานพบว่าผู้ทอผ้าและเจ้าหน้าที่ของรัฐมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการถ่ายทอดความรู้การทอผ้าพื้นเมืองในจังหวัดนครศรีธรรมราชแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05