ในการหาการกระจายอุณหภูมิบนชิ้นงานอันเนื่องมาจากการนำความร้อนนั้น โดยปกติแล้วจะใช้สมการเชิงอนุพันธ์ อย่างไรก็ตาม ผลเฉลยของสมการยังคงมีความซับซ้อน ดังนั้นจึงได้มีการใช้โปรแกรมทางด้านวิธีชิ้นประกอบจำกัดเพื่อทำการหาผลเฉลยในบางกรณี แต่ปัญหาคือโปรแกรมเหล่านั้นยังคงมีราคาแพงและผู้ใช้ก็ต้องมีความชำนาญด้วย เพื่อหลีกเลี่ยงข้อด้อยที่ได้กล่าวมาข้างต้น จึงได้มีการริเริ่มใช้แบบจำลองเครือข่ายประสาทเทียม เพื่อทำนายการกระจายอุณหภูมิ และแบบจำลองนี้สามารถทำนายการกระจายอุณหภูมิสำหรับปัญหาสองรูปแบบ แบบแรกเป็นกรณีที่เงื่อนไขขอบเขตเป็นอุณหภูมิคงที่ทั้งสี่ด้าน และแบบที่สองเป็นกรณีเงื่อนไขขอบเขตเป็นอุณหภูมิค่าคงที่ใดๆ สามด้านร่วมกับการหุ้มฉนวนอีกด้านที่เหลือ จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า สำหรับปัญหาการนำความร้อนในสองมิติ สภาวะคงตัวแบบจำลองเครือข่ายประสาทเทียมถูกสอนด้วยวิธี Levenberg Marquardt และใช้ทรานทรานส์เฟอร์ฟังก์ชั่นแบบล็อกซิกมอยสำหรับชั้นซ่อน ในชั้นคำตอบจะให้ค่าความสูงต้องสูงตัวอย่างเช่นโครงสร้าง 2-11-8-1 จะให้ค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ยเพียง2.41X10('-4) (K('2)) สำหรับกรณีเงื่อนไขขอบเขตเป็นอุณหภูมิค่าคงที่ใดๆ สามด้านร่วมกับการหุ้มฉนวนอีกด้านที่เหลือ โครงสร้าง 2-11-8-1 มีค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย 1.37X10('-5) (K('2))