ระดับการประมงที่เหมาะสมของทรัพยากรปลาทูแขกครีบขาว ~iDecapterus maruadsi~i(Temminck & Schlegel, 1842) ทางฝั่งทะเลอันดามัน จากเครื่องมืออวนล้อมจับ พ.ศ. 2541ผลการศึกษาชีววิทยาประชากรพบว่าอัตราส่วนเพศเมียต่อเพศผู้เท่ากับ 1:1 ความสัมพันธ์ระหว่างสัดส่วนเพศเมียวัยเจริญพันธุ์ต่อเพศเมียทั้งหมด (P(,L)) กับความยาว (L) อยู่ในรูปฟังก์ชันโลจิสติค ประมาณความยาวแรกสืบพันธุ์ของเพศเมียได้เท่ากับ 15.7 เซนติเมตรมีการวางไข่ตลอดปี โดยวางไข่มากในช่วงเดือนธันวาคม - มีนาคม ความสัมพันธ์ระหว่างความยาวเหยียด (TL) กับน้ำหนัก (W) คือ W= 0.00999L('3.0136) มีรูปแบบการเติบโตแบบไอโซเมตริก ผลการประมาณค่าพารามิเตอร์การเติบโต พบว่าค่าสัมประสิทธิ์การเติบโต (K) เท่ากับ0.92 ต่อปี ความยาวอนันต์ (L(,(+,ฅ)) เท่ากับ 26.67 เซนติเมตร อายุสมมติที่ความยาวลำตัวปลาเท่ากับศูนย์ (t(,0)) เท่ากับ -0.0055 ปี ค่าพารามิเตอร์การตายประกอบด้วยค่าสัมประสิทธิ์การตายรวม (Z) 5.23 ต่อปี สัมประสิทธิ์การตายโดยธรรมชาติ (M) 1.78 ต่อปีและสัมประสิทธิ์การตายเนื่องจากการประมง (F) 3.45 ต่อปี สัดส่วนการใช้ประโยชน์ (E)เท่ากับ 0.66 โดยสัมประสิทธิ์การตายเนื่องจากการประมง (F(,t)) กับความยาวเหยียด(TL(,t)) เป็น F(,t) = 0.5469 e('-12.0913/(TL(,t)-7.53)) ความสัมพันธ์ระหว่างสต็อคพ่อแม่พันธุ์กับจำนวนที่เข้ามาทดแทนที่ R = 0.07698 Pe('-0.00039P) และความสัมพันธ์ระหว่างสต็อคพ่อแม่พันธุ์กับอัตราการอยู่รอด R/P = 0.07698 e('0.00039P) ผลการประเมินสภาวะทรัพยากรปลาทูแขกครีบขาว พบว่าผลผลิตสูงสุดอย่างยั่งยืน (MSY)มีค่าประมาณ 2,666.60 ตัน และผลผลิตสูงสุดเชิงเศรษฐศาสตร์ (MSE) มีค่าประมาณ36.22 ล้านบาท โดย พ.ศ. 2541 มีการทำการประมงเกินผลผลิตสูงสุดเชิงเศรษฐศาสตร์เท่ากับ20 เปอร์เซ็นต์ แต่ผลผลิตสูงสุดอย่างยั่งยืนสามารถเพิ่มการลงแรงได้อีกประมาณ 60 เปอร์เซ็นต์