การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการรับรู้ต่อการบริการของผู้รับบริการและระดับพฤติกรรมการให้บริการของผู้ให้บริการ เปรียบเทียบและทำนายการรับรู้ต่อการบริการของผู้รับบริการตามตัวแปรปัจจัยส่วนบุคคล อายุการใช้งานของรถยนต์และแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับรถยนต์ รวมทั้งศึกษาเปรียบเทียบและทำนายพฤติกรรมการให้บริการของผู้ให้บริการตามตัวแปรปัจจัยส่วนบุคคล ทัศนคติต่ออาชีพและบุคลิกภาพเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างการรับรู้ต่อการบริการของผู้รับบริการกับพฤติกรรมการให้บริการของผู้ให้บริการ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ได้แก่ ผู้รับบริการ และผู้ให้บริการในสถานประกอบกิจการอู่ซ่อมรถยนต์จำนวนกลุ่มละ 162 คน เมื่อรวบรวมข้อมูลได้ครบแล้วใช้การวิเคราะห์ทางสถิติโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t-testค่า F-test (ANOVA) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson's ProductMoment Correlation Coefficient) และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน (StepwiseMultiple Regression Analysis) โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ สำเร็จรูปทางสถิติผลการศึกษาพบว่าผู้รับบริการมีการรับรู้ต่อการบริการของผู้รับบริการในระดับปานกลางและผู้ให้บริการมีพฤติกรรมการให้บริการของผู้ให้บริการในระดับสูง ผู้รับบริการที่มีเพศ อายุการใช้งานของรถยนต์ และแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับรถยนต์ต่างกันมีการรับรู้ต่อการบริการของผู้รับบริการแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกนั้นไม่พบความแตกต่าง ส่วนผู้ให้บริการที่มี อายุ รายได้และทัศนคติต่ออาชีพต่างกันมีพฤติกรรมการให้บริการของผู้ให้บริการแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05นอกนั้นไม่พบความแตกต่าง ในด้านการรับรู้ต่อการบริการของผู้รับบริการกับพฤติกรรมการให้บริการของผู้ให้บริการพบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05จากการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis)พบว่าเพศและแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับรถยนต์ สามารถอธิบาย การรับรู้ต่อการบริการของผู้รับบริการได้ร้อยละ 15.50 ส่วนพฤติกรรมการให้บริการของผู้ให้บริการ พบว่า เพศ และทัศนคติต่ออาชีพ สามารถอธิบายพฤติกรรมการให้บริการของผู้ให้บริการได้ร้อยละ 39.10