การสร้างลายพิมพ์ดีเอ็นเอของยูคาลิปตัสคามาลดูเลนซิส (~iEucalyptuscamaldulensis~i) ยูคาลิปตัสเทเรทิคอร์นิส (~iE. tereticornis~i) และยูคาลิปตัสลูกผสมระหว่างสปีซีส์ทั้งสองโดยใช้เทคนิคการเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอด้วยไพรเมอร์สำหรับไมโครซาเทลไลท์ (microsatellite) เอเอฟแอลพี (amplified fragment lengthpolymorphism, AFLP) และเอสอาร์เอพี (sequence related amplified polymorphism,SRAP) พบว่าทั้ง 3 เทคนิคสามารถสร้างลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่จำเพาะกับยูคาลิปตัสได้ทุกตัวอย่าง เมื่อโคลนแถบดีเอ็นเอที่แตกต่างกัน นำไปหาลำดับเบส และสังเคราะห์ไพรเมอร์สำหรับเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอเป้าหมาย (sequence characterized amplified region, SCAR)พบว่าสามารถใช้ตรวจสอบลูกผสมระหว่างสปีซีส์ได้ สำหรับการโคลนยีนทนสภาพความเค็มนั้นผู้ศึกษาได้เลือกโคลนยีน ~iHAL2~i จากยีสต์ที่ใช้ทำไวน์ (~iSaccharomyces cerevisiae~iสายพันธุ์ Montache) ในพลาสมิด pGEM(+,โ)-T แล้วนำไปสร้างพลาสมิดใหม่ชื่อว่าpBHATKU เพื่อใช้ในการถ่ายยีน ~iHAL2~i เข้าสู่ยูคาลิปตัสลูกผสม 24A17 ด้วยแบคทีเรีย~iAgrobacterium tumefaciens~i สายพันธุ์ EHA105 เข้าสู่ตาข้างของชิ้นส่วนกิ่งพบว่ายูคาลิปตัสที่ได้รับการถ่ายยีนมี 18.75 เปอร์เซ็นต์ (75 ยอด จาก 400 กิ่ง)ซึ่งวิธีการถ่ายยีนเข้าสู่ตาของยูคาลิปตัสนี้เป็นวิธีที่ให้ประสิทธิภาพสูงและยังไม่เคยพบในรายงานใดๆ มาก่อน ยีน ~iHAL2~i ที่ถ่ายเข้าไปนั้นสามารถตรวจสอบได้โดยเทคนิคฟลูออเรสเซนต์อินซิทูไฮบริไดเซชัน (fluorescence ~iin situ~i hybridization, FISH)ซึ่งตรวจพบว่ามียีโนไทป์เป็นเฮมิไซกัส (hemizygous genotype) ทั้งหมด นอกจากนี้ยังตรวจพบยีน ~iHAL2~i อยู่ในตำแหน่งของโครโมโซมที่แตกต่างกันในรากของโคลนเดียวกัน(mosaic) ยูคาลิปตัสที่ได้รับการถ่ายยีนนั้นสามารถเจริญเติบโตได้ในอาหาร MS(,6)ที่เติมโซเดียมคลอไรด์ 300 มิลลิโมลาร์เพียง 11 โคลน เท่านั้น ซึ่งสามารถตรวจสอบการแสดงออกของยีน ~iHAL2~i ที่ถ่ายเข้าไปได้โดยเทคนิครีเวิร์ส ทรานสคริปชันพีซีอาร์(reverse transcription - PCR) และเซาเทิร์นไฮบริไดเซชัน (Southern hybridization)