ทำการศึกษาหาสูตรอาหารที่เหมาะสมและผลของรังสีแกมมาที่มีต่อลักษณะทางสัณฐานวิทยาของกล้วยรัตกัทลี ที่ภาควิชาพืชสวน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยนำปลายยอดกล้วยรัตกัทลีไปเพาะเลี้ยงบนอาหารสูตร MS (1962) ที่เติม BA ความเข้มข้น 1, 3, 5และ 7 ppm ทำการตัดแบ่งเนื้อเยื่อและเปลี่ยนอาหารทุกเดือนเป็นเวลา 6 เดือน พบว่าบนอาหารสูตร MS ที่เติม BA 3 ppm มีจำนวนหน่อมากที่สุดและมีความแตกต่างทางสถิติกับอาหารสูตรอื่นๆ ต่อมา นำปลายยอดกล้วยรัตกัทลีในสภาพปลอดเชื้อมาฉายรังสีแกมมาที่ปริมาณรังสี 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60 และ 70 เกรย์ พบว่าปริมาณรังสีที่ทำให้เกิดการตาย 50 เปอร์เซ็นต์ (LD(,50)) เท่ากับ 27 เกรย์ การเพิ่มปริมาณรังสีจะทำให้กล้วยรัตกัทลีมีการรอดชีวิตและการแตกหน่อลดลง จากการทำการเพิ่มปริมาณต้นจนได้M(,1)V(,6) สิ่งทดลองละ 100 ต้น จากนั้นย้ายปลูกในเรือนเพาะชำ เมื่อต้นมีอายุ2 เดือนจึงย้ายปลูกในกระถางพลาสติกสีดำขนาด 12 นิ้ว โดยใช้สิ่งทดลองละ 60 ต้นเมื่อศึกษาการเจริญเติบโตพบว่า ต้นที่ได้รับรังสีแกมมามีขนาดและความสูงน้อยกว่าต้นที่ไม่ได้รับรังสี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กล้วยรัตกัทลีที่ได้รับปริมาณรังสี 20 เกรย์มีจำนวนหน่วยเฉลี่ยสูงสุด และใช้ระยะเวลาปลูกจนถึงออกดอกสั้นที่สุดคือ 306.47 วันมีการเปลี่ยนแปลงลักษณะด้านสัณฐานวิทยาบางประการ เช่น สี การเรียงตัว ขนาด รูปร่างของใบประดับเปลี่ยนไป และเกิดอาการผิดปกติที่ใบ เช่น เกิดด่างขาว ใบหนา ใบหยักและมีลักษณะผิดปกติของสีใบประดับเปลี่ยนไปอย่างเด่นชัดจำนวน 2 ต้น โดยต้นแรกมีการเรียงของใบประดับชิดกันแน่น ใบประดับมีสีเหลืองอ่อนอมส้มเล็กน้อย ขอบใบประดับมีสีเขียว ปลายใบประดับมีรอยหลักเป็นคลื่น กลีบบาง ต้นที่ 2 ใบประดับสีเหลืองอมเขียวถัดเข้าไปด้านในมีเหลืองอมสีส้ม ขอบใบประดับสีเขียว ปลายสุดมีแต้มสีเขียว กลีบหนาและค่อนข้างแข็ง