การศึกษาประสิทธิภาพการเลือกจับของลอบปูและการใช้ชนิดเหยื่อต่าง ๆ สำหรับการทำประมงปูม้า (~iPotunus pelagicus~i Linnaeus, 1758) โดยได้ทำการศึกษาทั้งในห้องปฏิบัติการและบริเวณอ่าวศรีราชา จังหวัดชลบุรี ซึ่งการศึกษาในส่วนห้องปฏิบัติการได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับ พฤติกรรมของปูม้าที่มีต่อเครื่องมือลอบ พบว่าปูม้าเมื่อเข้าลอบจะชอบอยู่อาศัยบริเวณตรงมุมของลอบ โดยปูที่ออกที่ตำแหน่งนี้คิดเป็น 86 เปอร์เซ็นต์ แต่ในส่วนของรูปแบบช่องทางนั้นพบว่าไม่มีความแตกต่างกัน และจากการศึกษาขนาดช่องทางออกทั้ง 6 ขนาด คือ 30X30, 40X40, 50X40, 60X40, 70X40, และ 80X40 มิลลิเมตร พบว่าขนาดช่องทางออกที่มีความเหมาะสมให้ปูม้าที่มีขนาดเล็กกว่าขนาดแรกจับ (วัยเจริญพันธุ์

มากกว่า 46 มิลลิเมตร) คือช่องทางออกขนาด 40X40 มิลลิเมตร เนื่องจากค่าพิสัยการเลือกจับ(L(,50%)) มีค่าเท่ากับ 43.41 มิลลิเมตร ซึ่งใกล้เคียงกับขนาดแรกจับมากที่สุด การศึกษาประสิทธิภาพของเหยื่อ 3 ชนิด ได้แก่ หอยแมลงภู่สด ปลาข้างเหลืองสดและปลาข้างเหลืองหมักน้ำอ้อย ในการทำการประมงลอบปูม้าระหว่างเดือนพฤษภาคม 2546ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2547 พบว่าปูม้าที่จับได้มีขนาดความยาวกระดองอยู่ในช่วง 24-68 มิลลิเมตรขนาดเฉลี่ย 42.33(+,ฑ)8.91 มิลลิเมตร ปูม้าที่จับได้ส่วนใหญ่จะมีความยาวกระดองอยู่ในช่วง 36-45 มิลลิเมตร ซึ่งเป็นขนาดที่เล็กกว่าขนาดแรกจับ ขนาดความกว้างของกระดองปูม้าจะมีค่าประมาณ 2.06 เท่าของความยาวกระดอง เมื่อทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของเหยื่อจากจำนวนปูม้าที่จับได้ พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05)คือ เหยื่อที่ใช้ปลาข้างเหลืองสดจะมีประสิทธิภาพดีกว่าปลาข้างเหลืองหมักน้ำอ้อยและหอยแมลงภู่สดตามลำดับ