ได้ทำการคัดเลือกพันธุ์อ้อยทนแล้งโดยการเพาะเลี้ยงแคลลัสบนอาหารสูตร MS ที่เติมPEG โดยได้มีการตรวจสอบลักษณะทางปริมาณ และลักษณะทางสัณฐานของอ้อยที่ปลูกในแปลง ตลอดจนรูปแบบไอโซไซม์เพื่อตรวจสอบความแตกต่างทางพันธุกรรมของพันธุ์อ้อยที่ได้จากการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ และได้ตรวจสอบความทนแล้งของพันธุ์อ้อยในสภาพโรงเรือนจากการพิจารณาน้ำหนักแห้งของรากและลำต้น และความสูง ในส่วนของการคัดเลือกพันธุ์อ้อยโดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ได้นำใบอ่อนของอ้อย 6 พันธุ์ เพาะเลี้ยงและคัดเลือกแคลลัสบนอาหารสูตร MS ที่เติม PEG 5 ระดับ ได้แก่ 0 10 20 30 และ 40 เปอร์เซ็นต์ เป็นระยะเวลา2 เดือน พบว่าระดับของ PEG ที่เหมาะสมคือ 20 เปอร์เซ็นต์ และพบว่าพันธุ์ Kps 94-12-13มีลักษณะเด่นในขณะคัดเลือกในลักษณะการเพิ่มขนาดของแคลลัส ลักษณะ adventitiousbud และลักษณะของแคลลัส และเมื่อนำต้นอ้อยที่ได้จากการคัดเลือกแคลลัสบนอาหารที่เติมPEG ไปเพาะเลี้ยงบนอาหารที่เติม PEG เพิ่มขึ้นอีก 10 เปอร์เซ็นต์ของระดับเดิมของ PEG ที่อ้อยพันธุ์นั้น ผ่านการคัดเลือกมาเป็นเวลา 6 สัปดาห์ พบว่าการเจริญเติบโตของยอดลดลงแต่เมื่อนำมาเลี้ยงบนอาหารที่ไม่เติม PEG ก็พบว่ามีการเพิ่มของจำนวนยอดและการเจริญของรากดีกว่าต้นอ้อยที่ไม่ผ่านการเลี้ยงบนอาหารที่เติม PEG จากนั้นนำต้นอ้อยจากการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อมาขยายพันธุ์ในโรงเรือนและย้ายลงปลูกในแปลง เพื่อตรวจสอบลักษณะทางปริมาณลักษณะทางสัณฐาน และรูปแบบไอโซไซม์ พบความแตกต่างทางพันธุกรรมแต่ในระดับที่ต่ำซึ่งแสดงให้เห็นว่าการเพาะเลี้ยงแคลลัสและต้นอ้อยบนอาหารที่เติม PEG เป็นระยะเวลารวม 2 เดือน ทำให้เกิดความแตกต่างทางพันธุกรรมเล็กน้อย และเมื่อนำมาทดสอบความทนแล้งในโรงเรือน โดยการนำท่อนพันธุ์ที่มี 1ตา มาเพาะในกระบะที่บรรจุทราย จัดสภาพให้ได้รับการขาดน้ำเป็นเวลา 7 วัน และไม่ได้รับการขาดน้ำ พบโคลนพันธุ์จากการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อที่แสดงลักษณะเด่นในสภาพที่ขาดน้ำ แต่โคลนพันธุ์ที่แสดงลักษณะเด่นไม่สอดคล้องกับระดับของ PEG ที่พันธุ์นั้นผ่านการคัดเลือกในสภาพการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ทั้งในลักษณะเปรียบเทียบของน้ำหนักแห้งราก น้ำหนักแห้งต้น น้ำหนักแห้งรวม และความสูงเปรียบเทียบ นอกจากนี้ยังมีโคลนพันธุ์จากการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อจำนวนน้อยที่มีความแตกต่างจากพันธุ์เดิมทางสถิติ