แบบจำลองเอมไพริเคิ้ลที่สร้างมีวัตถุประสงค์ เพื่อหาความสัมพันธ์ของผลผลิตอ้อยที่คาดว่าจะได้รับกับปัจจัยการผลิตการเกษตรต่าง ๆ ผลที่ได้ใช้ทำนายผลผลิตอ้อยในระดับแปลงปลูก สำหรับพื้นที่ในเขตจังหวัดนครราชสีมาและบุรีรัมย์ ใช้ข้อมูลสำหรับการทำแบบจำลองจากแปลงปลูกอ้อยในฤดูกาลผลิตปี 2541/2542 และ 2542/2543 จำนวนทั้งสิ้น3,962 แปลง ปัจจัยการผลิตการเกษตรที่ใช้ในการสร้างแบบจำลองแบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ปัจจัยด้านพันธุกรรม ด้านการปฏิบัติ และปัจจัยสภาพแวดล้อม ในแบบจำลองพันธุ์อ้อยที่ปลูก(variety) ใช้เป็นตัวแทนปัจจัยด้านพันธุกรรม อายุอ้อย (ratoon) ใช้แทนปัจจัยด้านปฏิบัติ ส่วนปฏิกิริยาดิน (pH) ความสามารถในการแลกเปลี่ยนประจุบวกของดิน (CEC)ความหนาแน่นรวมดิน ((+,r)(,b)) สัมประสิทธิ์การนำน้ำของดินขณะดินอิ่มตัวด้วยน้ำ(K(,sat)) ดรรชนีเนื้อดิน (TI) ปริมาณฝนรายเดือน (RN) และจำนวนวันฝนตก (RD)ใช้เป็นตัวแทนด้านปัจจัยสภาพแวดล้อม ผลจากความสัมพันธ์เชิงเส้น พบว่าปัจจัยการผลิตดังกล่าวมีสหสัมพันธ์ต่อผลผลิตอ้อย การสร้างแบบจำลองเอมไพริเคิ้ลได้แบ่งค่าปัจจัยการผลิตดังกล่าวเป็นช่วง ๆและกำหนดใช้ค่าเฉลี่ยผลผลิตสูงสุด (upper bounds) และค่าผลผลิตเฉลี่ย (middlebounds) สำหรับปัจจัยการผลิตช่วงหนึ่ง ๆ นำความสัมพันธ์จากการแบ่งช่วงดังกล่าวสร้างแบบจำลองในรูป nonlinear regression พบว่า การใช้ความสัมพันธ์เชิงเส้นแบบupper bounds ของตัวแปรการผลิต pH, CEC, (+,r)(,b), K(,sat) และ RN ร่วมกับการใช้ความสัมพันธ์เชิงเส้นแบบ middle bounds ของตัวแปรการผลิต TI และ RD ให้ค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองน้อยที่สุดเพียง 30,036.36 หรือประมาณ 3% ของข้อมูลผลผลิตที่ใช้สร้างแบบจำลอง อย่างไรก็ตามการใช้ตัวแปรปัจจัยการผลิตเพียง 5 ตัวแปร ได้แก่CEC, (+,r)(,b), K(,sat), TI และ RN เพื่อสร้างสมการเอมไพริเคิ้ลสำหรับทำนายผลผลิตอ้อยไม่ทำให้ค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเทียบกับการใช้ตัวแปรการผลิตดังกล่าวข้างต้นทุกตัวแปร ผลชี้ให้เห็นว่าปัจจัยสภาพแวดล้อมได้แก่ CEC, (+,r)(,b), K(,sat), TI และ RN มีความจำเป็นต้องมีในการสร้างแบบจำลองและใช้ร่วมกับปัจจัยด้านพันธุกรรมและการปฏิบัติ