การศึกษาหาความแตกต่างทางด้านสรีรวิทยาและคุณภาพในการบริโภคของผลมะม่วงพันธุ์น้ำดอกไม้และน้ำดอกไม้สีทอง โดยใช้ผลมะม่วงในสวนเดียวกัน จากอำเภอกบินทร์บุรีจังหวัดปราจีนบุรี และอำเภอห้วยคต จังหวัดอุทัยธานี ที่ระยะความบริบูรณ์ อุณหภูมิการเก็บรักษา และระยะเวลาการเก็บรักษาต่างกัน พบว่าผลมะม่วงทั้งสองพันธุ์มีรูปแบบการเปลี่ยนแปลงอัตราการหายใจและการผลิตเอทิลีนใกล้เคียงกัน และพบว่าองค์ประกอบทางเคมีและคุณภาพในการบริโภคไม่แตกต่าง ส่วนความแตกต่างที่พบคือมะม่วงพันธุ์น้ำดอกไม้สีทองเกิดอาการสะท้านหนาวง่ายกว่าพันธุ์น้ำดอกไม้และมีการพัฒนาโรคแอนแทรคโนสน้อยกว่าเมื่อตรวจสอบหาสารที่มีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของเชื้อรา ~iColletotrichum gloeosporioides~iด้วยวิธีการ Thin layer chromatography (TLC) bioassay พบตำแหน่งและจำนวนแถบสารยับยั้งการเจริญเชื้อราในมะม่วงทั้งสองพันธุ์ไม่แตกต่างกัน แต่มะม่วงจากต่างสวนมีตำแหน่งและจำนวนแถบสารต่างกัน ผลมะม่วงที่มีความบริบูรณ์มากขึ้นมีอัตราการหายใจ การผลิตเอทิลีน น้ำหนักแห้งปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ และสัดส่วนปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ต่อปริมาณกรดที่ไตเตรทได้มากขึ้น มีรสชาติหวานและเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภคมากกว่า อย่างไรก็ตามผลที่บริบูรณ์มากพบการเกิดโรคแอนแทรคโนสมากที่สุด แต่ผลมะม่วงที่มีความบริบูรณ์น้อยพบการเกิดอาการสะท้านหนาวมากกว่า การเก็บรักษาผลมะม่วงทั้งสองพันธุ์ที่อุณหภูมิ12 องศาเซลเซียส นาน 20 วัน เกิดอาการสะท้านหนาวมากกว่าการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ14 องศาเซลเซียส