การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดตัวชี้วัดประสิทธิผลการจัดการอุทยานแห่งชาติตามหลักวิชาการ และเพื่อประเมินประสิทธิผลการจัดการอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่และวิเคราะห์ปัจจัยที่เกี่ยวข้อง โดยผู้วิจัยกำหนดตัวชี้วัดประสิทธิผลการจัดการตามวัตถุประสงค์ของการจัดการอุทยานแห่งชาติทั้งสิ้น 20 ตัวชี้วัด แต่ละตัวชี้วัดมีค่าถ่วงน้ำหนักหรือค่าความสำคัญตั้งแต่ 1-5 มีรายละเอียดในการประเมินค่าคะแนนประสิทธิผลที่แบ่งออกเป็น 5 ช่วงคะแนนเช่นเดียวกับค่าถ่วงน้ำหนัก จากคะแนน 1ประสิทธิผลต่ำมาก ถึง 5 ประสิทธิผลสูงมาก จากนั้นทำการเก็บรวบรวมข้อมูลตามตัวชี้วัดทั้งข้อมูลทุติยภูมิและปฐมภูมิ และประเมินประสิทธิผลรวมของการจัดการโดยใช้สมการถ่วงน้ำหนัก ผลการศึกษา พบว่าอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่มีระดับประสิทธิผลการจัดการอยู่ในระดับปานกลาง มีค่าคะแนนจากการประเมินเท่ากับ 3.64 โดยวัตถุประสงค์ที่มีค่าคะแนนสูงสุด คือ วัตถุประสงค์เพื่อรักษาเสถียรภาพของระบบนิเวศ ทรัพยากรทางพันธุกรรม และความหลากหลายทางชีวภาพภายในระบบมีค่าคะแนนเท่ากับ 5.00 รองลงมา คือ วัตถุประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับกิจกรรมนันทนาการและการท่องเที่ยวของประชาชน มีค่าคะแนนเท่ากับ 4.60 วัตถุประสงค์เพื่อรักษาไว้ซึ่งภูมิทัศน์และความงดงามตามธรรมชาติในพื้นที่มีค่าคะแนนเท่ากับ 4.00 วัตถุประสงค์เพื่อกำจัดและป้องกันการใช้ประโยชน์หรือการบุกรุกครอบครองพื้นที่ที่เป็นอันตรายต่อวัตถุประสงค์ของการประกาศจัดตั้งอุทยานแห่งชาติ มีค่าคะแนนเท่ากับ 3.00 วัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และคุณภาพชีวิตของคนในชุมชนรอบพื้นที่และภูมิภาค มีค่าคะแนนเท่ากับ 2.71 และวัตถุประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับกิจกรรมการศึกษาวิจัย ตรวจสอบและติดตามผลด้านสิ่งแวดล้อม มีค่าคะแนนเท่ากับ 2.50 โดยพบว่าปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับประสิทธิผลการจัดการอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ได้แก่ ความไม่เพียงพอของบุคลากรที่ปฏิบัติงานด้านการวิจัย การขาดการติดตามตรวจสอบงานด้านการวิจัย ระบบการจัดเก็บข้อมูล ความไม่เพียงพอของทรัพยากรสนับสนุนการดำเนินงานด้านการวิจัย พื้นที่ในเขตอุทยานแห่งชาติถูกบุกรุก การขาดการมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่น ทัศนคติของประชาชนท้องถิ่นต่ออุทยานแห่งชาติและการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่