จากการสำรวจโรคในแปลงปลูกยูคาลิปตัสในท้องที่จังหวัดปราจีนบุรี ระยอง ชลบุรีราชบุรี และ กาญจนบุรี พบว่ามีการปลูกยูคาลิปตัสทั้งหมด 10 สายต้น ได้แก่ CT37,CT76, CT190, SF5, SF7, C1, C2, T5, A17 และ No. 3048 สายต้นเหล่านี้มีความแตกต่างในระดับของการเกิดโรคใบจุด ดังต่อไปนี้ ระดับต่ำ ได้แก่ A17 และ CT76ระดับปานกลาง ได้แก่ C1 และ C2 ระดับรุนแรง ได้แก่ CT190 และ No. 3048 และระดับรุนแรงมาก ได้แก่ CT37, SF5, SF7 และ T5 ได้ทำการเก็บตัวอย่างใบของยูคาลิปตัสทั้ง 10 สายต้นไปตรวจโครงสร้างของเชื้อราโดยใช้กล้อง 2 ตาและกล้องจุลทรรศน์ พร้อมทั้งอธิบายลักษณะของเชื้อรา~iC. eucalypti~i จากนั้นได้ทำการแยกเชื้อราที่ก่อให้เกิดโรคจากทุกสายต้นให้เป็นเชื้อบริสุทธิ์ แยกได้เชื้อบริสุทธิ์ทั้งหมด 10 isolate ราทั้ง 10 isolate นี้ถูกนำไปเลี้ยงบนอาหาร Potato Dextrose Agar (PDA) ที่ผลิตโดยบริษัท Difco และ PDAที่เตรียมขึ้นเองในห้องปฏิบัติการพบว่าเกือบทุก isolate เจริญเติบโตดีกว่าบนอาหารPDA ที่เตรียมขึ้นเองในห้องปฏิบัติการ ลักษณะของโคโลนีของเชื้อราทั้ง 10 isolateมีความแตกต่างกัน แต่อย่างไรก็ตามได้คัดเลือกเชื้อรา 2 isolate คือ CT76 และ SF5เพื่อนำไปทดสอบความสามารถในการก่อให้เกิดโรคและการคัดเลือกสายต้นยูคาลิปตัสที่ต้านทานโรคโดยวิธี Rapid Screening ด้วยการใช้ spore suspension ของเชื้อราisolate CT76 และ SF5 ฉีดพ่นให้แก่ยูคาลิปตัส 5 สายต้น คือ W13, CT37, CT76,W118 และ W1 ได้ผลว่า CT76, W118 และ W1 เป็นสายต้นที่ต้านทานต่อโรคใบจุดในขณะที่W13 และ CT37 เป็นสายต้นที่อ่อนแอต่อโรค ผลที่ได้พบว่าสายต้นต้านทานต่อโรค (CT76)และสายต้นที่อ่อนแอต่อโรค (CT37) นี้สอดคล้องกับการสำรวจโรคในภาคสนามเมื่อเริ่มต้นการศึกษา จากการศึกษาลักษณะทางกายวิภาคของใบอ่อนและใบแก่ของสายต้นที่ต้านทานและอ่อนแอต่อโรค พบว่าสายต้นที่ต้านทานต่อโรคมีคิวติเคิลทางด้านบนและด้านล่างของใบหนากว่าสายต้นที่อ่อนแอต่อโรค ยิ่งไปกว่านั้นสายต้นที่ต้านทานต่อโรคมีจำนวนปากใบต่อพื้นที่น้อยกว่าสายต้นที่อ่อนแอต่อโรคอีกด้วย ส่วนการที่ใบอ่อนเป็นโรคมากกว่าใบแก่เป็นเพราะใบอ่อนมีคิวติเคิลบางกว่าใบแก่ และมีจำนวนปากใบต่อพื้นที่มากกว่าใบแก่ โดยสรุปวิธีRapid Screening ที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้สามารถใช้คัดเลือกสายต้นยูคาลิปตัสคามาลดูเลนซิสที่ต้านทานต่อโรคใบจุดซึ่งเกิดจากเชื้อรา ~iC. eucalypti~i ได้