| ชื่อเรื่อง | : | ผลของการตัดขยายระยะต่อการเติบโต การใช้น้ำ และคุณสมบัติของดินบางประการของสวนป่าไม้ต่างถิ่นในที่สูง |
| นักวิจัย | : | กฤษณากรณ์ ปานขำ |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2546 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1162546000271 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การศึกษาผลของการตัดขยายระยะต่อการเติบโต การใช้น้ำและคุณสมบัติของดินบางประการของสวนป่าไม้ต่างถิ่นในที่สูง ได้ดำเนินการศึกษาในสถานีเกษตรหลวงอ่างขางอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2544 ถึงเดือนกันยายน 2545โดยศึกษากับไม้ต่างถิ่น 3 ชนิด คือ ไม้กระถินดอย (~iAcacia confusa~i) ไม้จันทร์ทองไต้หวัน (~iFraxinus griffithii~i) และไม้เมเปิลหอม (~iLiquidambar formosana~i)ในแต่ละชนิดไม้มีแปลงที่ไม่มีการตัดขยายระยะ จำนวน 3 แปลง ขนาด 20X20 ตารางเมตรและแปลงที่มีการตัดขยายระยะชนิดละ 1 แปลง โดยที่ไม้กระถินดอย และไม้เมเปิลหอมมีขนาดแปลง 20X40 ตารางเมตร และไม้จันทร์ทองไต้หวันมีขนาดแปลง 12.5X25 ตารางเมตรรวมทั้งสิ้น 11 แปลง ทำการวัดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางที่ระดับความสูงเพียงอก ความสูงทั้งหมด และติดตั้งเครื่องมือวัดความเพิ่มพูน (dendrometer) วัดปริมาณการใช้น้ำโดยเครื่องมือ Thermal Dissipation Probe (model TDP-30) ชนิดไม้ละ 3 ต้น และทำการเก็บตัวอย่างดินที่ระดับความลึก 0-5, 5-10 และ 10-30 เซนติเมตร วิเคราะห์ความแตกต่างทางสถิติ โดยการวิเคราะห์ความแปรปรวน และการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยแบบจับคู่ (paired sample T-test) ผลการศึกษา พบว่า ในแปลงที่ไม่มีการตัดขยายระยะไม้กระถินดอยมีการเติบโตและผลผลิตในทุกพารามิเตอร์สูงสุด ยกเว้น ความสูงทั้งหมดและอัตราการเติบโตสัมพัทธ์ ซึ่งไม้เมเปิลหอมมีค่าสูงสุด และการตัดขยายระยะทำให้การเติบโตและอัตราการเติบโตสัมพัทธ์สูงขึ้น2-3 เท่า โดยไม้จันทร์ทองไต้หวันมีอัตราการเติบโตสัมพัทธ์สูงสุด แต่อย่างไรก็ตามการตัดขยายระยะจะทำให้มีผลผลิตต่อพื้นที่ต่ำกว่าแปลงที่ไม่มีการตัดขยายระยะ สำหรับการใช้น้ำในรอบวันของไม้ต่างถิ่น 3 ชนิด จะมีความคล้ายคลึงกันคือในช่วงเวลาเช้าปริมาณการใช้น้ำจะเพิ่มขึ้นและสูงสุดช่วงเวลาเที่ยงหรือบ่ายและจะลดต่ำลงในช่วงเย็นซึ่งทั้งแปลงที่ไม่มีการตัดขยายระยะและแปลงที่มีการตัดขยายระยะไม้จันทร์ทองไต้หวันมีปริมาณการใช้น้ำในรอบวันและรอบปีสูงสุด โดยมีปริมาณการใช้น้ำเฉลี่ย 8.26 และ7.8 ลิตรต่อต้นต่อวัน และ 5.25 และ 3.06 ล้านลิตรต่อเฮกแตร์ต่อปี ตามลำดับ โดยแปลงที่ไม่มีการตัดขยายระยะมีปริมาณการใช้น้ำต่อพื้นที่สูงกว่าแปลงที่มีการตัดขยายระยะประมาณ 2 เท่า นอกจากนี้ไม้เมเปิลหอมมีประสิทธิภาพการใช้น้ำทั้งด้านเศรษฐกิจ และด้านชีววิทยาสูงสุด ในแปลงที่ไม่มีการตัดขยายระยะ เท่ากับ 3.07 และ 3.71 กรัมต่อลิตรตามลำดับ และในแปลงที่มีการตัดขยายระยะ เท่ากับ 5.67 และ 6.83 กรัมต่อลิตร ตามลำดับซึ่งแปลงที่มีการตัดขยายระยะจะมีประสิทธิภาพการใช้น้ำสูงกว่าแปลงที่ไม่มีการตัดขยายระยะประมาณ 2 เท่า สำหรับผลต่อคุณสมบัติดินนั้นการตัดขยายระยะจะมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของคุณสมบัติทางเคมีของดินในระยะเริ่มต้นเท่านั้น กล่าวโดยสรุป การตัดขยายระยะอาจเป็นแนวทางในการประยุกต์วนวัฒนวิธีสำหรับการปลูกป่าเพื่ออนุรักษ์ดินและน้ำ |
| บรรณานุกรม | : |
กฤษณากรณ์ ปานขำ . (2546). ผลของการตัดขยายระยะต่อการเติบโต การใช้น้ำ และคุณสมบัติของดินบางประการของสวนป่าไม้ต่างถิ่นในที่สูง.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. กฤษณากรณ์ ปานขำ . 2546. "ผลของการตัดขยายระยะต่อการเติบโต การใช้น้ำ และคุณสมบัติของดินบางประการของสวนป่าไม้ต่างถิ่นในที่สูง".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. กฤษณากรณ์ ปานขำ . "ผลของการตัดขยายระยะต่อการเติบโต การใช้น้ำ และคุณสมบัติของดินบางประการของสวนป่าไม้ต่างถิ่นในที่สูง."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2546. Print. กฤษณากรณ์ ปานขำ . ผลของการตัดขยายระยะต่อการเติบโต การใช้น้ำ และคุณสมบัติของดินบางประการของสวนป่าไม้ต่างถิ่นในที่สูง. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2546.
|
