โพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs) เป็นสารมลพิษที่แพร่กระจายในสิ่งแวดล้อมทั่วไป มีแหล่งกำเนิดส่วนใหญ่จากกิจกรรมมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับการใช้น้ำมันและการเผาไหม้ PAHs บางตัวจัดเป็นสารก่อกลายพันธุ์และก่อมะเร็ง สามารถส่งผลกระทบทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น PAHs เป็นสารที่ส่วนใหญ่ไม่ละลายน้ำจึงคงสภาพอยู่ในดินตะกอนได้นาน และมีแนวโน้มเพิ่มปริมาณขึ้นทั้งในดินตะกอนและในน้ำโดยมีการสะสมในดินตะกอนบริเวณปากแม่น้ำมากกว่าดินตะกอนชนิดอื่น การดูดซับเป็นกลไกควบคุมปริมาณ PAHs ในดินตะกอนและในน้ำ โดยสัมพันธ์กับการแพร่กระจายสู่สิ่งแวดล้อมอื่น ตลอดจนห่วงโซ่อาหาร ค่าสัมประสิทธิ์การดูดซับ (Kp)นำมาใช้สำหรับประเมินการแพร่กระจายของสาร การศึกษาเพื่อหาค่า Kp เริ่มจากการหาวิธีวิเคราะห์ PAHs ที่เหมาะสม และเวลาสมดุลในการดูดซับ PAHs ของดินตะกอน ในช่วงเวลา0 ถึง 24 ชั่วโมง ผลการศึกษาพบว่าเวลาสมดุลคือ 2 ชั่วโมง นำเวลาที่ได้นี้ไปใช้ในการศึกษาหาปริมาณ PAHs ที่ดินตะกอนดูดซับได้ดีที่สุด โดยทำการทดสอบ 3 ระดับความเข้มข้น(0.10, 0.25, 0.50 mg/L) พบว่า 0.25 mg/L เป็นความเข้มข้นที่ดินตะกอนดูดซับได้ดีโดยพิจารณาจากค่า Kp โดยรวมของสารประกอบ PAHs ทั้ง 16 ชนิด ทำการทดสอบหาค่า Kp ของดินตะกอนตัวอย่างจากบริเวณแม่น้ำบางปะกง ปากแม่น้ำและชายหาดบางแสน ซึ่งมีขนาดอนุภาคดินตะกอนและปริมาณคาร์บอนอินทรีย์ที่แตกต่างกันพบว่าดินตะกอนปากแม่น้ำบางปะกงมีค่า Kp รวมสูงสุด ทำให้สามารถสรุปได้ว่า ค่า Kpมีความสัมพันธ์กับชนิด ขนาด ของอนุภาคดินตะกอน และปริมาณคาร์บอนอินทรีย์ในดินตะกอนนั้น