ผลจากการพัฒนาเศรษฐกิจตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 1 - 7ทำให้เกิดการกระจุกตัวของภาคอุตสาหกรรมในเขตเมืองหลวงและปริมณฑล ส่งผลให้มีการอพยพย้ายถิ่นของประชากรในต่างจังหวัดเข้ามาในเขตเมืองหลวงและปริมณฑลเพิ่มขึ้น เกิดความต้องการระบบการขนส่งจากที่พักอาศัยมายังที่ทำงานเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ประกอบกับข้อจำกัดของระบบขนส่งสาธารณะทั้งด้านปริมาณและคุณภาพ ทำให้เกิดระบบการขนส่งผู้โดยสารรูปแบบใหม่อย่างไม่เป็นทางการขึ้น คือรถจักรยานยนต์รับจ้าง การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะอุปสงค์ของผู้ใช้บริการประเมินผลการใช้บริการ และศึกษาปัจจัยพื้นฐานส่วนบุคคลที่มีผลต่อความแตกต่างในการประเมินผลการใช้บริการรถจักรยานยนต์รับจ้าง เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ โดยใช้แบบสอบถามจำนวน 398 ตัวอย่างที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95ในการประเมินผลการใช้บริการได้ยึดแนวคิดหลักคุณสมบัติบริการการขนส่งที่ดีและมีประสิทธิภาพ ผลการศึกษาพบว่า ผู้ใช้บริการส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุอยู่ในช่วง 21 - 25 ปีทำงานอยู่ในบริษัทเอกชนมีระดับรายได้ 4,001 - 7,000 บาท สาเหตุที่เลือกใช้บริการรถจักรยานยนต์รับจ้างเพราะต้องการความรวดเร็วในการเดินทาง พฤติกรรมการใช้บริการไม่แน่นอนและเห็นว่ารถจักรยานยนต์รับจ้างมีความสำคัญต่อการเดินทางในบางครั้งการประเมินผลการใช้บริการอยู่ในระดับปานกลาง โดยที่อายุและอาชีพของผู้ใช้บริการมีผลต่อผลการประเมินการใช้บริการ ข้อเสนอแนะจากการศึกษาคือกรมการขนส่งทางบกควรเข้ามาจัดระเบียบรถจักรยานยนต์รับจ้างในด้านมาตรฐานการกำหนดอัตราค่าโดยสาร โดยคำนึงถึงทั้งผู้ให้บริการและผู้ใช้บริการ กล่าวคือควรเป็นอัตราที่คุ้มกับต้นทุนในการให้บริการและเหมาะสมกับบริการที่ผู้ใช้บริการได้รับ และควรจัดอบรมผู้ให้บริการเกี่ยวกับมารยาทในการให้บริการที่ดี