การเปลี่ยนแปลงระบบอัตราแลกเปลี่ยนเหมือนเป็นการประกาศลดค่าเงิน เป็นสาเหตุ สำคัญที่ทำให้เกิดความกดดันในตลาดอัตราแลกเปลี่ยน ซึ่งความกดดันในตลาดแลกเปลี่ยนที่ เกิดขึ้นนี้จะส่งผลกระทบต่อภาวะตลาดเงินในหลาย ๆ ด้าน ได้แก่ เสถียรภาพของค่าเงินบาท ปริมาณสินเชื่อภายในประเทศ ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ทุนสำรองระหว่างประเทศ เป็นต้น วัตถุประสงค์ของการศึกษาในครั้งนี้ เพื่อศึกษาว่าหลังจากที่ประเทศเปลี่ยนมาใช้ ระบบอัตราแลกเปลี่ยนลอยตัวแบบจัดการแล้วเกิดความสมดุลระหว่างอุปสงค์สำหรับเงินตรา และอุปทานของเงินตราเกิดขึ้นหรือเปลี่ยนแปลงอย่างไร โดยการนำรูปแบบความกดดันตลาด แลกเปลี่ยน (Exchange market pressure (EMP) model) ของ Girton and Roper (1977) มาประยุกต์ใช้ในการวิเคราะห์ศึกษาถึงขนาดการเปลี่ยนแปลงและทิศทางดุลการ ชำระเงินและตรวจสอบค่าสัมประสิทธิ์จากรูปแบบที่นำมาประมาณการ ตลอดจนศึกษาว่าตัวแปร มีความสัมพันธ์กันเชิงดุลยภาพในระยะยาวและมีการปรับตัวในระยะสั้นของตัวแปรต่าง ๆ หรือไม่ โดยใช้วิธีการศึกษาของ Dickey-Fuller (DF) และ Augmented Dickey-Fuller (ADF) ของ Engle-Granger ผลการศึกษาพบว่า ความกดดันตลาดแลกเปลี่ยนมีผลกระทบมาจากปริมาณสินเชื่อภายใน ประเทศและตัวคูณทางการเงินตามลำดับ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับผลิตภัณฑ์มวลรวม ภายในประเทศและดัชนีราคาต่างประเทศ (สหรัฐอเมริกา) ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่ทุน สำรองระหว่างประเทศมีผลกระทบมาจากปริมาณสินเชื่อภายในประเทศ และตัวคูณทางการเงิน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ดัชนีราคาต่างประเทศ (สหรัฐอเมริกา) อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ และอัตราแลกเปลี่ยนบาทต่อดอลล่าร์สหรัฐฯ มีผลกระทบมาจากปริมาณสินเชื่อภายในประเทศและตัวคูณทางการเงินตามลำดับ อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ สำหรับผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ดัชนีราคาต่างประเทศ (สหรัฐอเมริกา) อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่ค่าสัมประสิทธิ์ของสมการความกดดันตลาดแลกเปลี่ยน ค่าสัมประสิทธิ์ของปริมาณสินเชื่อภายในประเทศมีเครื่องหมายไม่ตรงตามทฤษฎี สมการทุนสำรอง ระหว่างประเทศ เครื่องหมายค่าสัมประสิทธิ์ของปริมาณสินเชื่อภายในประเทศและผลิตภัณฑ์ มวลรวมภายในประเทศมีเครื่องหมายไม่ตรงตามทฤษฎี และสมการอัตราแลกเปลี่ยน (บาทต่อดอลล่าร์สหรัฐฯ) เครื่องหมายค่าสัมประสิทธิ์ของปริมาณสินเชื่อภายในประเทศและ ดัชนีราคาต่างประเทศมีเครื่องหมายที่ไม่เป็นไปตามทฤษฎี โดยที่ความกดดันของตลาดแลกเปลี่ยนที่เกิดขึ้นมานั้น เมื่อปริมาณสินเชื่อภายใน ประเทศ ดัชนีราคาต่างประเทศ และตัวคูณทางการเงินของประเทศเปลี่ยนแปลงไปส่งผลทำให้ ขนาดของการเปลี่ยนแปลงของทุนสำรองระหว่างประเทศมีขนาดที่มากกว่าขนาดของการเปลี่ยนแปลง ของอัตราแลกเปลี่ยนบาทต่อดอลล่าร์สหรัฐฯ ซึ่งก็คือความกดดันของตลาดแลกเปลี่ยนที่เกิดขึ้น เกิดจากขนาดการเปลี่ยนแปลงของทุนสำรองระหว่างประเทศมากกว่าขนาดของการเปลี่ยนแปลง ของอัตราแลกเปลี่ยนบาทต่อดอลล่าร์สหรัฐฯ ยกเว้น เมื่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศมีการ เปลี่ยนแปลงความกดดันของตลาดแลกเปลี่ยนที่เกิดขึ้นเกิดจากขนาดการเปลี่ยนแปลง ของอัตราแลกเปลี่ยนบาทต่อดอลล่าร์สหรัฐฯมากกว่าขนาดการเปลี่ยนแปลงของทุนสำรอง ระหว่างประเทศ สำหรับผลการศึกษา Stationary พบว่า ข้อมูลทุกตัวเป็น Stationary และมี Cointegration กันหรือก็คือมีความสัมพันธ์ในเชิงดุลยภาพในระยะยาว เมื่อหาความสัมพันธ์ ในเชิงดุลยภาพระยะสั้น พบว่า สมการทุนสำรองระหว่างประเทศและสมการอัตราแลกเปลี่ยน (บาทต่อดอลล่าร์สหรัฐ) มีความสัมพันธ์ในเชิงดุลยภาพระยะสั้นอย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่สมการ ความกดดันของตลาดแลกเปลี่ยนไม่มีนัยสำคัญ