การคิดอย่างมีวิจารณญาณเป็นทักษะพื้นฐานที่สำคัญสำหรับครู วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้ เพื่อพัฒนารูปแบบการสอนทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับครุศึกษาทางคหกรรมศาสตร์ที่อิงเนื้อหา เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวปฏิบัตินิยม (practicalaction research) ในบริบทของการเตรียมบุคคลสู่อาชีพครู ครูเป็นผู้วิจัย กระบวนการวิจัยประกอบด้วยการวิจัย 2 ระยะ ใช้ผลการสะท้อนสภาวการณ์จากระยะที่ 1 ปรับรูปแบบการสอนในระยะที่ 2 กลุ่มตัวอย่างทั้ง 2 ระยะ เลือกแบบเจาะจง คือ นิสิตสาขาศึกษาศาสตร์-คหกรรมศาสตร์ ใช้วิธีการสามเส้า เพื่ออธิบายสภาวการณ์และผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียนที่ให้ข้อมูลในภาพรวม และข้อมูลเชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า ทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณของผู้เรียนแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จากการสะท้อนความคิดของผู้เรียนชี้ให้เห็นว่า 1) สาระที่เรียนสามารถนำไปประยุกต์ในชีวิตจริงได้ 2) กิจกรรมการเรียนจูงใจให้คิดและฝึกการแก้ปัญหาค่อนข้างมากที่สุด 3) การประเมินผลสอดคล้องกับเป้าหมาย 4) ผู้เรียนให้ความสนใจกิจกรรมการเรียนการสอน 5) ผู้เรียนมีทักษะการคิดที่เป็นระบบและมีเหตุผล 6) เห็นคุณค่าของสาระครอบครัวศึกษา 7) ได้รับประสบการณ์การสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยเฉพาะการสอนทักษะการคิด และ 8) เห็นคุณค่าของการฝึกทักษะการคิดและการแก้ปัญหา รูปแบบการสอนทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับครุศึกษาทางคหกรรมศาสตร์ ประกอบด้วยปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอก ซึ่งกระบวนการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และรูปแบบการคิด(model of thinking) เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของปัจจัยภายใน ส่วนปัจจัยภายนอกประกอบด้วย1) ปัจจัยนำเข้า (input) ได้แก่ คุณลักษณะของผู้สอนที่มีความเป็นกัลยาณมิตร คุณลักษณะผู้เรียนที่เป็นผู้กระตือรือร้น และสาระที่เหมาะสมสำหรับฝึกทักษะการคิด 2) กระบวนการในชั้นเรียน (classroom process) ที่ครูมีบทบาทเป็นผู้คอยชี้แนะ อำนวยความสะดวกผู้เรียนที่มีส่วนร่วมอย่างกระตือรือร้น กิจกรรมจูงใจให้ผู้เรียนฝึกทักษะการคิดบรรยากาศในชั้นเรียนที่ผ่อนคลาย การผสมผสานเทคนิคการประเมินผล โดยพิจารณาจากการมีส่วนร่วมในกิจกรรมการเรียนการสอน งานที่มอบหมาย และการสังเคราะห์เนื้อหา