การศึกษาเรื่อง การจัดการศึกษาสำหรับเด็กออทิสติกระดับก่อนประถมศึกษา : กรณีศึกษาโรงเรียนในเขตกรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ความเข้าใจของ ผู้บริหารสถานศึกษาในลักษณะทั่วไปของเด็กออทิสติกระดับก่อนประถมศึกษาในเขตกรุงเทพ มหานคร และสภาพการณ์จัดการศึกษาสำหรับเด็กออทิสติกในโรงเรียน การศึกษาครั้งนี้เป็น การศึกษาเชิงสำรวจ (Survey Research) โดยใช้แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ได้แก่ ผู้บริหารและผู้ช่วยผู้บริหารโรงเรียนในเขตกรุงเทพมหานคร รวม 215 ราย การวิเคราะห์ ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐานได้แก่ ค่าร้อยละ (Percentage) ค่ามัชฌิมเลขคณิต (Mean) และค่า ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ผลการศึกษาลักษณะทั่วไปของผู้บริหารพบว่าผู้บริหารโรงเรียนที่ให้ข้อมูลส่วนใหญ่ มีอายุ 51-60 ปี ส่วนใหญ่เป็นผู้ช่วยผู้บริหารโรงเรียน ผู้บริหารโรงเรียนร้อยละ 61.4 ไม่ทราบว่ามีเด็กออทิสติกในโรงเรียน และยังไม่ได้จัดประเภทว่าเป็นเด็กออทิสติก ผู้บริหาร โรงเรียนร้อยละ 23.3 มีเด็กออทิสติก ในโรงเรียน 1-3 คน และผู้บริหารร้อยละ 77.2 ไม่เคย มีประสบการณ์การทำงานเกี่ยวกับเด็กออทิสติก และไม่เคยมีประสบการณ์ทางวิชาการด้าน สัมมนา อบรม และดูงานเกี่ยวกับเด็กออทิสติกมาก่อน ผลการศึกษาด้านความรู้ความเข้าใจลักษณะทั่วไปของผู้บริหารสถานศึกษาเกี่ยวกับ ลักษณะทั่วไปของเด็กออทิสติก พบว่าผู้บริหารโรงเรียนส่วนมากเห็นว่าเด็กออทิสติกเป็น เด็กมีพฤติกรรมซ้ำซากและหมกมุ่นในพฤติกรรมเดิม ๆ ร้อยละ 72.6 สำหรับผลการศึกษา ความรู้ความเข้าใจของผู้บริหารด้านอาการของเด็กออทิสติกพบว่าผู้บริหารส่วนมากเห็นด้วย ว่าเด็กมีอาการซึมเศร้าไม่จำเป็นต้องเป็นเด็กออทิสติกร้อยละ 80.9 ผลการศึกษาความรู้ ความเข้าใจของผู้บริหารโรงเรียน ด้านพฤติกรรมของเด็กออทิสติกพบว่าผู้บริหารส่วนมาก เห็นว่าเด็กออทิสติกเป็นเด็กที่เข้าใจคำพูดในขอบเขตจำกัด ร้อยละ 75.8 และผลการศึกษา ความรู้ความเข้าใจของผู้บริหารเกี่ยวกับพัฒนาการของเด็กออทิสติกพบว่าผู้บริหารโรงเรียน เห็นด้วยว่าระดับสติปัญญาของเด็กออทิสติกจะมีผลต่อพัฒนาการของเด็ก ร้อยละ 99.1 สำหรับผลการศึกษาสภาพการณ์จัดการศึกษา การจัดหลักสูตรด้านการเรียนร่วม พบว่า ผู้บริหารโรงเรียนเห็นด้วยในระดับสูงกับสภาพการณ์การจัดการเรียนร่วมในโรงเรียนปกติ ว่าจะช่วยให้เด็กออทิสติกมีการปรับตัวกับสังคมได้ดี ส่วนสภาพการณ์การรับเด็กเข้าเรียน ร่วมขึ้นอยู่กับความพร้อมของเด็กแต่ละคนและจำเป็นต้องใช้แบบประเมินความพร้อมของเด็ก ส่วนสภาพการณ์จัดหลักสูตรสำหรับเด็กออทิสติกควรจัดเป็นการพิเศษโดยปรับปรุงหลักสูตรเป็น รายบุคคลโดยเฉพาะการฝึกทักษะการพูด การใช้ภาษา เป็นสิ่งจำเป็นมากสำหรับเด็กออทิสติก ส่วนการกระตุ้นพัฒนาการทุกด้านอย่างต่อเนื่อง ช่วยให้เด็กออทิสติกมีพฤติกรรมที่คงทน เพราะปัญหาพัฒนาการด้านอารมณ์ จิตใจ และสังคมของเด็กออทิสติกจะส่งผลกระทบให้เด็กเกิด พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ผลการศึกษาสภาพการณ์จัดการศึกษาด้านการจัดครูผู้สอน พบว่า ผู้บริหารโรงเรียน เห็นด้วยในระดับสูงว่าครูที่สอนเด็กออทิสติกควรต้องผ่านการอบรมการสอนสำหรับเด็กออทิสติก โดยเฉพาะ ด้านการจัดสภาพแวดล้อม อาคารสถานที่ในโรงเรียนควรจัดให้ใกล้เคียงกับสภาพ แวดล้อมที่บ้านของเด็กมากที่สุด ด้นการทำงานร่วมกับครอบครัวและชุมชน พบว่า ผู้ปกครอง มีความสำคัญในการให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ในการช่วยเหลือเด็กออทิสติก และสมาชิกใน ครอบครัวจะเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการกระตุ้นพัฒนาการโดยรวมของเด็กออทิสติก และสมาชิก ในครอบครัวจะเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการกระตุ้นพัฒนาการโดยรวมของเด็กออทิสติก ด้าน การเผยแพร่ความรู้ พบว่าการประชุมผู้ปกครองเป็นวิธีการที่จะช่วยให้เด็กออทิสติกได้รับ การยอมรับจากครอบครัวและชุมชนในการเข้ามาเรียนร่วมในโรงเรียน ข้อเสนอแนะในการศึกษาครั้งนี้ ควรกำหนดเป็นนโยบายว่าผู้บริหารโรงเรียนควรมี ประสบการณ์ทางวิชาการด้านการเรียนร่วมให้ครอบคลุมในเด็กพิการทุก ๆ ประเภท และควร ส่งเสริมให้มีการสัมมนาทางวิชาการในลักษณะสหวิชาชีพและกระตุ้นผู้ปกครองเด็กออทิสติก ให้เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการให้ข้อมูลที่เป็นประสบการณ์โดยตรง และควรส่งเสริมให้ผู้ ปกครองนักเรียน โรงเรียน และชุมชนมองเห็นความสำคัญของพัฒนาการของเด็กวัยก่อนเรียน และจะต้องกระตุ้นให้เด็กมีพัฒนาการไปตามระดับขั้นพัฒนาการตามวัยของเด็กแต่ละคน