งานวิจัยเรื่อง วิสัยทัศน์โทรทัศน์ไทยหลังปี ค.ศ.2000 (พ.ศ.2543-2568) คือการ ศึกษาถึงแนวโน้มของอุตสาหกรรมโทรทัศน์ของประเทศไทยในช่วงหลังปี ค.ศ. 2000 โดยใช้ ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Method) ในการศึกษาทำนายความเปลี่ยนแปลง ที่จะเกิดขึ้นกับกิจการโทรทัศน์ของประเทศไทยใน 3 ด้าน คือ 1. วิสัยทัศน์ด้านการแข่งขันและสภาพธุรกิจของ กิจการวิทยุโทรทัศน์ในประเทศไทย หลังปี ค.ศ.2000 2. วิสัยทัศน์ด้านเทคโนโลยีและระบบการรับส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์ในประเทศไทย หลังปี ค.ศ.2000 3. วิสัยทัศน์ด้านรูปแบบเนื้อหารายการโทรทัศน์ในประเทศไทยหลังปี ค.ศ.2000 ซึ่งจากการศึกษาที่ผ่านมา พบผลการวิจัยโดยสรุปได้ดังนี้ 1. วิสัยทัศน์ด้านการแข่งขันและสภาพธุรกิจของกิจการวิทยุโทรทัศน์ในประเทศไทย หลังปี ค.ศ.2000 ผลการวิจัยพบว่า ในช่วงระยะเวลา 5 ปีแรกหลังปี ค.ศ.2000 (พ.ศ.2543-2548) ไม่น่ามีความเปลี่ยนแปลงในเชิงปริมาณเกิดขึ้นกับจำนวนสถานีวิทยุโทรทัศน์ในประเทศไทย ทั้งนี้เนื่องจากเศรษฐกิจของประเทศกำลังอยู่ในช่วงถดถอย แต่ในช่วงเวลาหลังจากนั้นไป (พ.ศ. 2548 - 2568) เมื่อเศรษฐกิจปรับตัวดีขึ้น มีแนวโน้มว่าจำนวนสถานีวิทยุโทรทัศน์ ในประเทศไทยจะเพิ่มขึ้นอีก โดยสถานีโทรทัศน์ที่มีโอกาสเกิดขึ้นในอนาคต ได้แก่ สถานี โทรทัศน์แบบเปิดรับชมได้โดยไม่เสียเงิน (Free TV) ที่ใช้ย่านความถี่ยูเอชเอฟ (UHF) และ สถานีโทรทัศน์แบบบอกรับเป็นสมาชิก (Subscription TV) รายอื่น ๆ ที่ได้รับสัมปทานไป ก่อนหน้านี้ รูปแบบการแข่งขันของกิจการวิทยุโทรทัศน์ในประเทศไทยตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา คือ ลักษณะการแข่งขันที่รุนแรงระหว่างสถานีโทรทัศน์ประเภทเดียวกันเป็นส่วนใหญ่ ผลการวิจัย พบว่า แนวโน้มการแข่งขันในอนาคตจะยิ่งทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้น และรูปแบบการแข่งขันใน อนาคตจะเป็นการแข่งขันระหว่างสถานีโทรทัศน์ต่างประเทศกันด้วย นอกจากนี้ มีแนวโน้มว่าสถานีโทรทัศน์ในส่วนท้องถิ่นจะเข้ามามีบทบาทในการสนองตอบ ความต้องการของผู้ดูผู้ชมในท้องถิ่นมากขึ้น โดยการเพิ่มช่วงเวลาการออกอากาศรายการ โทรทัศน์ที่ผลิตเพื่อคนดูในท้องถิ่นให้มากขึ้นกว่าเดิม ผลการศึกษายังพบว่า กิจการวิทยุโทรทัศน์ของประเทศไทยในช่วงเวลาที่ผ่านมายังขาด ปรัชญาในการดำเนินกิจการที่ชัดเจน แต่ผลจากการกำหนดใช้มาตรา 40 ตามกฎหมายรัฐธรรมนูญ ฉบับประชาชน ปี พ.ศ.2540 จะทำให้ประเทศไทยมีปรัชญาในการดำเนินกิจการวิทยุโทรทัศน์ที่ ชัดเจนขึ้น รวมทั้งยังส่งผลให้ประเทศไทยต้องมีการเตรียมความพร้อมในแนวแผนและกลยุทธ์ เพื่อดำเนินกิจการวิทยุโทรทัศน์ในช่วงเวลาหลังปี ค.ศ.2000 อีกด้วย 2. วิสัยทัศน์ด้านเทคโนโลยีและระบบการรับส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์ในประเทศไทย หลังปี ค.ศ. 2000 ผลการวิจัยพบว่า ในช่วงระยะเวลา 5 ปีแรก หลังปี ค.ศ.2000 (พ.ศ.2543-2548) ยังคงไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้นกับภาพรวมด้านเทคโนโลยีและระบบการรับส่งสัญญาณ วิทยุโทรทัศน์ของประเทศไทย ทั้งนี้เนื่องจากการลงทุนด้านเทคโนโลยีต้องอาศัยเงินทุน จำนวนมาก ในขณะที่ประเทศไทยยังคงประสบปัญหาสภาวะเศรษฐกิจที่ถดถอยอยู่ในปัจจุบัน แต่ในช่วงเวลาหลังจากนั้นไป เมื่อสภาวะเศรษฐกิจของประเทศฟื้นตัวขึ้น พบว่าแนวโน้มของ เทคโนโลยีและระบบการรับส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์ในประเทศไทยจะมีการพัฒนาไปอีกหลายด้าน ด้วยกัน โดยเทคโนโลยีการรับส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์ใหม่ๆ ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ได้แก่ - โครงข่ายการสื่อสารร่วม ที่จะผนวกเทคโนโลยีการรับส่งโทรทัศน์กับเทคโนโลยี การสื่อสารอันทันสมัยอื่นๆ เข้าไว้ด้วยกัน - การเปลี่ยนระบบการรับส่งสัญญาณโทรทัศน์ภาคพื้นดิน (Terrestrial Television) จากระบบอนาล็อค (Analog) ไปสู่ระบบดิจิตอล (Digital) - เทคโนโลยีการรับส่งสัญญาณโทรทัศน์ผ่านเครือข่ายอินเตอร์เน็ต หรือ เว็บทีวี (Web TV) - เทคโนโลยีการรับส่งสัญญาณโทรทัศน์แบบ โอเพ่นทีวี (Open TV) - เทคโนโลยีการรับส่งสัญญาณแบบ ดิจิตอล เอ็มเอ็มดีเอส (Digital MMDS) ส่วนเทคโนโลยีโทรทัศน์สองทาง (Interactive TV) รวมทั้งการให้บริการโทรทัศน์ แบบใหม่ๆ อาทิ ช่องจ่ายเงินเมื่อดู (Pay-per-View) ช่องบริการใกล้ความต้องการ (Near Video on Demand) และช่องบริการตามความต้องการ (Video on Demand) คงไม่มี โอกาสเกิดขึ้น เนื่องจากเป็นเทคโนโลยีที่ต้องใช้เงินลงทุนสูงและไม่คุ้มค่าแก่การลงทุน ด้านพัฒนาการของเครื่องรับสัญญาณวิทยุโทรทัศน์พบว่า รูปแบบของเครื่องรับวิทยุ โทรทัศน์ในอนาคตจะเป็นลักษณะของโทรทัศน์จอบาง/แบนที่ไม่ใช้หลอดภาพ ใช้สำหรับแขวนหรือ แปะผนัง ซึ่งทำให้ประหยัดพื้นที่ สะดวกต่อการติดตั้งและพกพา และเครื่องรับวิทยุโทรทัศน์ ในอนาคตจะพัฒนาไปสู่รูปแบบของเครื่องรับแบบอเนกประสงค์ หรือ ออล อิน วัน (All in One) ที่สามารถใช้เป็นได้ทั้งวิทยุ โทรทัศน์ โทรศัพท์ โทรสาร หรือเล่นอินเตอร์เน็ตได้ใน เครื่องเดียวกันด้วย 3. วิสัยทัศน์ด้านรูปแบบเนื้อหารายการโทรทัศน์ในประเทศไทยหลังปี ค.ศ.2000 ภาพรวมของรายการวิทยุโทรทัศน์ในประเทศไทยจากอดีตจนถึงปัจจุบัน เน้นหลักไปที่ รายการประเภทบันเทิงเสียเป็นส่วนใหญ่ ยิ่งในช่วงเวลาที่เศรษฐกิจของประเทศประสบสภาวะ ถดถอยเช่นปัจจุบัน ทำให้รายการประเภทสาระที่มีน้อยอยู่เป็นทุนเดิมยิ่งลดจำนวนลงอีก รายการโทรทัศน์ส่วนใหญ่ที่ผลิตอยู่ในปัจจุบันเน้นหนักไปที่รายการละคร และรายการเกมโชว์ ที่ใช้เงินลงทุนจำนวนไม่มาก มุ่งสร้างความบันเทิงสนุกสนานแก่ผู้ชม และผู้สนับสนุนรายการ ให้เงินสนับสนุน ผลการวิจัยพบว่า ภาพรวมของรายการโทรทัศน์ในอนาคตน่าจะมีการเปลี่ยนแปลงที่ดี เกิดขึ้น คือ รายการโทรทัศน์ประเภทสาระจะเพิ่มจำนวนขึ้นในระดับหนึ่งตามความต้องการของ ผู้ดูผู้ชมในอนาคตที่ต้องการสาระประโยชน์จากรายการโทรทัศน์มากขึ้น นอกจากนี้เมื่อ เศรษฐกิจกลับมาฟื้นตัวอีกครั้ง ผู้สนับสนุนรายการจะหันมาให้ความสนใจและให้เงินสนับสนุน รายการประเภทสาระมากขึ้นด้วย รายการโทรทัศน์ประเภทสาระบันเทิง (Info-tainment) เป็นรูปแบบรายการโทรทัศน์อีก ประเภทหนึ่งที่มีแนวโน้มว่าจะได้รับความนิยมจากผู้ดูผู้ชมในประเทศไทยไม่น้อย ส่วนรูปแบบ รายการโทรทัศน์ใหม่ๆ ที่จะเกิดขึ้นและได้รับความนิยมในอนาคตได้แก่ 1. รายการพูดคุย (Talk Show) เชิงสาระ 2. รายการที่มีการกำหนดกลุ่มผู้ชมเป้าหมายที่ชัดเจน (Segmentation) 3. รายการที่ผู้ผลิตสินค้า (Sponsor) ผลิตขึ้นเอง อย่างไรก็ตาม รายการโทรทัศน์ของประเทศไทยส่วนใหญ่ก็จะยังคงเน้นหนักไปที่รายการ ประเภทบันเทิงเป็นหลัก โดยรายการ ละคร จะยังคงเป็นรายการที่ครองความนิยมของผู้ดูผู้ชม ส่วนใหญ่อยู่ต่อไป