การวิจัยเรื่อง การศึกษาผลการสืบค้นสารสนเทศที่ใช้เทคนิคดรรชนีแบบกำหนด ค่าน้ำหนักที่จัดทำโดยมนุษย์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลลัพธ์ของการสืบค้นสารสนเทศ และเปรียบเทียบผลการสืบค้นระหว่างระบบสืบค้นสารสนเทศที่ไม่ใช้ดรรชนีแบบกำหนดค่าน้ำหนัก กับระบบสืบค้นสารสนเทศที่ใช้ดรรชนีแบบกำหนดค่าน้ำหนัก ระหว่างผู้ใช้ที่เป็นนักศึกษากับ ผู้ใช้ที่เป็นบรรณารักษ์ และประมวลความคิดเห็นของผู้ใช้ที่มีต่อดรรชนีแบบกำหนดค่าน้ำหนัก ผลการวิจัยสรุปได้ว่า เมื่อเปรียบเทียบผลการสืบค้นข้อมูลจากฐานข้อมูลที่ใช้ระบบ ดรรชนีแบบกำหนดค่าน้ำหนักและแบบไม่กำหนดค่าน้ำหนัก พบว่ามีความแตกต่างกันดังนี้ (1) อัตราส่วนจำนวนรายการบรรณานุกรมที่ค้นได้และตรงความต้องการ (2) สัดส่วนรายการ บรรณานุกรมที่ค้นได้และตรงความต้องการระดับมาก และระดับน้อย ต่อจำนวนรายการบรรณานุกรม ที่ค้นได้และตรงความต้องการรวมทุกระดับ (3) จำนวนคำดรรชนีที่ใช้สืบค้น (4) สัดส่วน รายการบรรณานุกรมที่สืบค้นได้และผู้ใช้ได้ดูรายการ และ (5) ความพึงพอใจของผู้ใช้ต่อ ระบบสืบค้นสารสนเทศ เมื่อเปรียบเทียบผลการสืบค้นจากฐานข้อมูลที่ใช้ระบบดรรชนีแบบกำหนดค่าน้ำหนัก และแบบไม่กำหนดค่าน้ำหนักระหว่างผู้ใช้ที่เป็นนักศึกษากับผู้ใช้ที่เป็นบรรณารักษ์ พบว่า มีความแตกต่างกันดังนี้ (1) จำนวนคำดรรชนีที่ใช้สืบค้น ในกรณีการสืบค้นจากฐานข้อมูล ที่ใช้ระบบดรรชนีแบบไม่กำหนดค่าน้ำหนัก (2) สัดส่วนความสอดคล้องกันระหว่างรายการ บรรณานุกรมที่ตรงความต้องการและความต้องการดูเอกสารฉบับจริงในคู่ระดับเดียวกันบางคู่ ระดับ และ (3) สัดส่วนรายการบรรณานุกรมที่สืบค้นได้และผู้ใช้ได้ดูรายการ ความคิดเห็นของผู้ใช้ที่เป็นนักศึกษาและผู้ใช้ที่เป็นบรรณารักษ์ที่มีต่อระบบ ดรรชนีแบบกำหนดค่าน้ำหนักที่แบ่งเป็น 3 ระดับ และต่อศัพท์ดรรชนี พบว่ามีความพอใจระดับ สูงโดยไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผู้ใช้ที่เป็นนักศึกษาและผู้ใช้ที่ เป็นบรรณารักษ์ส่วนใหญ่เห็นว่าจำนวนระดับที่เหมาะสมที่สุดคือ 3 ระดับ และต่างมีความเห็น เหมือนกันว่าควรใช้เกณฑ์กำหนดค่าน้ำหนักดรรชนีคือ ดรรชนีมีความชี้เฉพาะตรงกับเนื้อหาใน บทความคำดรรชนีเป็นคำที่ตรงกับคำที่ผู้แต่งใช้ ปริมาณเนื้อหาข้อมูลในบทความ วิธีการ เขียนและการนำเสนอบทความ และความสั้นยาวของบทความ ตามลำดับ