วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาอิทธิพลของ นิตยสารหมอชาวบ้านที่มีต่อการเรียนรู้เรื่องการดูแลรักษา สุขภาพของตนเอง โดยมุ่งศึกษาพฤติกรรมการเรียนรู้ 2 ด้าน คือ ด้านพุทธิพิสัย และจิตพิสัย ในเรื่องการดูแลรักษาสุขภาพ ของตนเองจากกลุ่มเป้าหมายคือสมาชิกนิตยสารหมอชาวบ้าน วิธีการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงสำรวจออกแบบให้เป็น การวิจัยแบบตัดขวาง โดยแนบแบบสอบถามไปกับนิตยสาร หมอชาวบ้าน แล้วส่งทางไปรษณีย์ให้สมาชิกตอบแบบสอบถาม ด้วยตนเองมีผู้ส่งแบบสอบถามกลับมา 740 ชุด การวิเคราะห์ ข้อมูลนำเสนอในรูปของตารางร้อยละและค่าเฉลี่ย การทดสอบ ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรต่าง ๆ ใช้สถิติไค-สแควร์ ผลการวิจัยสรุปได้ว่า สมาชิกนิตยสารหมอชาวบ้านมี การเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัยและจิตพิสัยในระดับดี คุณลักษณะ ประชากรอันได้แก่ อายุ รายได้ การมีโรคประจำตัว มีความ สัมพันธ์กับการเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัย คุณลักษณะประชากร อันได้แก่ อายุ การศึกษา รายได้ มีความสัมพันธ์กับการ เรียนรู้ด้านจิตพิสัย แต่คุณลักษณะประชากร อันได้แก่ เพศ การศึกษา อาชีพ สถานภาพสมรส ภูมิลำเนา การประสบ อุบัติเหตุ ความพิการ การเป็นสมาชิกชมรมสุขภาพไม่มีความ สัมพันธ์กับการเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัย และคุณลักษณะประชากร อันได้แก่ เพศ อาชีพ สถานภาพสมรส ภูมิลำเนาการมีโรค ประจำตัว การประสบอุบัติเหตุ ความพิการ และการเป็น สมาชิกชมรมสุขภาพ ไม่มีความสัมพันธ์กับการเรียนรู้ด้าน จิตพิสัย นอกจากนั้นยังพบว่าพฤติกรรมการอ่าน อันได้แก่ อายุการเป็นสมาชิก ลักษณะการอ่าน และวิธีการอ่าน ไม่มี ความสัมพันธ์กับพุทธิพิสัยและจิตพิสัย แต่พุทธิพิสัยและจิตพิสัย มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสุขภาพ ที่แสดงให้เห็นถึงการดูแล รักษาสุขภาพของตนเอง ผลการวิจัยดังกล่าวทำให้สรุปได้ว่า นิตยสารหมอชาวบ้าน มีอิทธิพลต่อการเรียนรู้เรื่องการดูแลรักษาสุขภาพของตนเอง โดยมี อายุ รายได้ การมีโรคประจำตัว เป็นตัวแปรสำคัญที่ ทำให้ระดับการเรียนด้านพุทธิพิสัยแตกต่างกัน และอายุ การศึกษา รายได้ เป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้ระดับการเรียน ด้านจิตพิสัยแตกต่างกัน นอกจากนั้น การเรียนรู้ด้านจิตพิสัย ที่แตกต่างกัน ยังเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้พฤติกรรมสุขภาพที่ แสดงให้เห็นถึงการดูแลรักษาสุขภาพของตนเองแตกต่างกัน อีกด้วย