การศึกษาวิจัย เรื่อง ความต้องการและความสนใจ ด้านรูปแบบหนังสือการ์ตูนของเด็กไทย ศึกษาเชิงวิเคราะห์ เปรียบเทียบกรณีเด็กในเขตกรุงเทพมหานครและเด็กในเขต อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ความต้องการรูปแบบหนังสือการ์ตูนของเด็กในด้านการนำเสนอ เนื้อหา รูปแบบของตัวหนังสือ การจัดรูปเล่ม องค์ประกอบของ ภาพการให้สีลักษณะของภาพ และขนาดของรูปเล่ม รวมทั้งเพื่อ เปรียบเทียบความต้องการด้านรูปแบบหนังสือการ์ตูนของเด็ก ในเขตกรุงเทพมหานครกับเด็กในเขตอำเภอเมือง จังเชียงใหม่ ว่ามีความเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไร และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ ของปัจจัยประชากร คือ เพศ อายุ ระดับการศึกษา ภูมิลำเนาที่มี ต่อการเลือกรูปแบบหนังสือการ์ตูนของเด็ก ตลอดจนเพื่อทราบ ความคิดเห็นของเด็กที่มีต่อรูปแบบหนังสือการ์ตูนในปัจจุบันและ ประโยชน์ที่เด็กจะได้รับจากการอ่านหนังสือการ์ตูน กลุ่มประชากรที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ คือเด็กนักเรียนชาย และหญิง อายุประมาณ 11-12 ปี กำลังศึกษาอยู่ในชั้นประถมศึกษา ปีที่ 6 และเด็กนักเรียนชายและหญิง อายุประมาณ 14-15 ปี กำลัง ศึกษาอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ และจากโรงเรียนต่าง ๆ ในเขตกรุงเทพมหานคร รวมจำนวน กลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 600 คน วิธีการศึกษาใช้วิธีการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามประเภทให้ผู้ตอบกรอกคำตอบเอง โดย ผู้วิจัยนำแบบสอบถามไปแจกให้นักเรียนชายและหญิงในเขตกรุงเทพมหานคร ตามโรงเรียนต่างๆ ดังนี้ โรงเรียนเซนฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ โรงเรียนเซนต์คาเบรียล โรงเรียนมัธยมวัดดาวคะนอง โรงเรียนเซนต์จอห์น โรงเรียนวัดสังเวช และโรงเรียนภักดีวิทยา สำหรับกลุ่มตัวอย่างในเขต อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ผู้วิจัยนำแบบสอบถามไปแจกให้นักเรียนชาย และหญิงตามโรงเรียนต่าง ๆ ดังนี้ โรงเรียนคำเที่ยงอนุสรณ์ โรงเรียนพุทธิโศภณ โรงเรียนหอพระ โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพและ โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย สำหรับการเก็บข้อมูลครั้งนี้ใช้เวลาช่วง เดือนธันวาคม 2537 ตลอดทั้งเดือน ในส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ เชิงพรรณา และนำเสนอในรูปตารางประกอบการแปลความเชิงอธิบาย รวมทั้งใช้สถิติเชิงอนุมานโดยการหาค่า Chi-Square และ Binomial Test ในการทดสอบหาความน่าจะเป็นของข้อมูล ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ข้อมูลทั่วไปทางประชากรของกลุ่มตัวอย่าง พบว่า กลุ่มตัวอย่าง ที่ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 10-12 ปี และอายุ 13 ปีขึ้นไป โดยกลุ่มตัวอย่างครึ่งหนึ่งกำลังศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และกลุ่มตัวอย่างอีกครึ่งหนึ่งกำลังศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 นอกจากนี้ กลุ่มตัวอย่างครึ่งหนึ่งเป็นผู้ที่มีภูมิลำเนาอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร และ กลุ่มตัวอย่างอีกครึ่งหนึ่งเป็นผู้ที่มีภูมิลำเนาอยู่ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ 2. พฤติกรรมการอ่านหนังสือการ์ตูน พบว่า กลุ่มตัวอย่างนิยม อ่านหนังสือการ์ตูน 2-3 วัน/อาทิตย์ โดยอ่านหนังสือการ์ตูน จำนวน 1-2 เล่ม/อาทิตย์ ประเภทของหนังสือการ์ตูนที่ได้รับความนิยมมากที่สุด คือ การ์ตูนญี่ปุ่น รองลงมาคือ การ์ตูนไทย และการ์ตูนตะวันตก กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ใช้เวลาว่างในการอ่านหนังสือการ์ตูน และใช้เวลา ในการอ่านไม่แน่นอน โดยกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้เลือกหนังสือการ์ตูนมาอ่าน ด้วยตนเองโดยซื้อจากร้านขายหนังสือการ์ตูนใกล้บ้านและซื้อหนังสือการ์ตูน โดยใช้เงินจากค่าขนมที่ได้รับเป็นประจำ ซึ่งส่วนใหญ่ใช้เงินซื้อหนังสือ การ์ตูนประมาณอาทิตย์ละ 10-20 บาท มากที่สุด รองลงมาใช้เงินซื้อ หนังสือการ์ตูนมากกว่า 30 บาทขึ้นไป กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่นิยมอ่านหนังสือ การ์ตูนทุกตอนอย่างละเอียด ทั้งนี้เพราะหนังสือการ์ตูนให้ความสนุกสนาน และเนื้อหาเบาสมอง และเมื่ออ่านหนังสือการ์ตูนจบแล้วมักนิยมกลับมา อ่านซ้ำอีกครั้ง นอกจากนี้กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ติดตามอ่านหนังสือการ์ตูน มานานประมาณ 3-4 ปี รองลงมาคือ อ่านหนังสือการ์ตูนมานานกว่า 6 ปีขึ้นไป 3. รูปแบบของหนังสือการ์ตูนที่เด็กในเขตกรุงเทพมหานคร และ เด็กในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ต้องการ ผลการวิจัยพบว่า เด็กในเขตกรุงเทพมหานคร และเด็กในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ชอบหนังสือการ์ตูนที่มีเนื้อหาประเภทตลกขบขันมากที่สุด รองลงมาคือ การ์ตูนประเภทบู๊ ต่อสู้ ผจญภัย สงครามและการ์ตูนประเภทรักโรแมนติค นอกจากนี้กลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มนิยมการจัดรูปเล่มแนวตั้งมากที่สุด และ ต้องการให้การ์ตูนมีขนาดเล็ก เป็นภาพสีที่มีการวาดภาพเหมือนจริง รวมทั้ง ชอบตัวหนังสือแบบตัวพิมพ์ชัดเจนมากที่สุด รองลงมา คือ ตัวเขียนบรรจง เพื่อง่ายต่อการอ่าน 4. ความคิดเห็นที่มีต่อรูปแบบหนังสือการ์ตูนในปัจจุบัน พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่แสดงความคิดเห็นว่าได้รับประโยชน์จากการอ่านหนังสือ การ์ตูนด้านความเพลิดเพลินบันเทิงใจ และช่วยให้เกิดจินตนาการกว้างไกล สำหรับความคิดเห็น ด้านโทษของการอ่านหนังสือการ์ตูน กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ เห็นว่าการอ่านหนังสือการ์ตูนมีส่วนทำให้ผลการเรียนตกต่ำลง นอกจากนี้ กลุ่มตัวอย่างให้ข้อเสนอแนะสำหรับการจัดทำหนังสือการ์ตูนว่ารูปภาพและ ตัวหนังสือในหนังสือควรชัดเจน เพื่อสะดวกต่อการอ่านรวมทั้งหนังสือการ์ตูน ควรจำหน่ายตรงเวลา ออกสม่ำเสมอ และเนื้อหาในหนังสือควรประกอบด้วย หลาย ๆ เรื่องในเล่มเดียวกัน 5. ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา และภูมิลำเนาที่แตกต่างกัน ไม่มีความสัมพันธ์กับการเลือกรูปแบบหนังสือ การ์ตูนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 สามารถสรุปผลได้ดังนี้- เด็กชายและเด็กหญิง เลือกรูปแบบหนังสือการ์ตูนไม่แตกต่างกัน- เด็กที่อายุต่างกัน เลือกรูปแบบหนังสือการ์ตูนไม่แตกต่างกัน- เด็กที่ระดับการศึกษาต่างกัน เลือกรูปแบบหนังสือการ์ตูน ไม่แตกต่างกัน- เด็กในเขตกรุงเทพมหานคร กับเด็กในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่มีความต้องการรูปแบบหนังสือการ์ตูน ไม่แตกต่างกัน