การศึกษาเรื่อง ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ เคลื่อนย้ายและเปลี่ยนแปลงงานของผู้บริหารระดับกลางถึง ระดับสูง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะการเคลื่อนย้าย และเปลี่ยนแปลงงานจากหน่วยงานภาครัฐบาลและรัฐวิสาหกิจ เข้าสู่หน่วยงานธุรกิจภาคเอกชน และจากหน่วยงานภาคเอกชน เข้าสู่หน่วยงานธุรกิจภาคเอกชน การศึกษาปัจจัยผลักดันภายใน หน่วยงานเดิมและปัจจัยดึงดูดภายนอกหน่วยงาน ที่มีอิทธิพล ต่อการตัดสินใจเคลื่อนย้ายและเปลี่ยนแปลงงานของบุคลากร ที่เป็นผู้บริหารระดับกลางถึงระดับสูง วิธีการศึกษาที่ใช้มีทั้งการศึกษาจากเอกสารต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องและการศึกษาภาคสนามโดยวิธีการสัมภาษณ์ จากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้บริหารระดับกลาง ผู้บริหาร ระดับกลางค่อนข้างสูง และผู้บริหารระดับสูง ในอัตราส่วน 3:4:3 จำแนกตามธุรกิจ 5 ประเภท ได้แก่ อิเลคทรอนิกส์ โรงแรม ปิโตรเคมี เงินทุนหลักทรัพย์ และการสื่อสาร โทรคมนาคม ประเภทละ 10 ราย รวมทั้งสิ้น 50 ราย ผลการศึกษาปรากฎสาระสำคัญตามวัตถุประสงค์ดังนี้ ผู้บริหารระดับกลางถึงระดับสูง ที่เคลื่อนย้ายและ เปลี่ยนแปลงจากหน่วยงานรัฐบาล รัฐวิสาหกิจ และระหว่าง ธุรกิจเอกชน ส่วนใหญ่อยู่ในช่วงปี พ.ศ 2525-2535 หรือระหว่างแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5,6 และ 7 ที่รัฐบาลมีนโยบายส่งเสริมการลงทุน ด้านเอกชนอย่างต่อเนื่องและชัดเจน สำหรับสถานการณ์ การเคลื่อนย้ายและเปลี่ยนแปลงงานดังกล่าวปรากฎว่า ผู้ย้ายงานระหว่างธุรกิจเอกชน มีจำนวนสูงที่สุด รองลงมา คือ จากภาครัฐบาล และอันดับสุดท้าย คือ รัฐวิสาหกิจ โดยมีสาเหตุจาก ปัจจัยผลักดันด้านระบบการบริหาร โอกาสก้าวหน้าในการทำงาน เงินเดือนและผลประโยชน์ ตอบแทนอื่น ๆ สำหรับลักษณะงานที่น่าสนใจและท้าทาย ความสามารถ ตัวเลขเงินเดือน ความสามารถในการ ใช้ศักยภาพอย่างเต็มที่และตำแหน่งหน้าที่การงานสูงขึ้น ถือเป็นปัจจัยดึงดูดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเคลื่อนย้าย และเปลี่ยนแปลงงานของผู้บริหารทุกระดับ นอกจากนั้น พบว่า การตัดสินใจเคลื่อนย้ายและเปลี่ยนแปลงงาน ของผู้บริหารระดับกลางถึงระดับสูงบางราย เกิดจาก ปัจจัยแทรกอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลและสำคัญกว่าปัจจัย ดังกล่าวข้างต้น ได้แก่ การไม่ได้รับการสนับสนุน ส่งเสริมให้เลื่อนตำแหน่ง ความขัดแย้งกับผู้บังคับบัญชา ความรู้สึกอยากอยู่ใกล้ครอบครัว การปฏิบัติตามสัญญา สุภาพบุรุษ และการเดินทาง สำหรับวิธีการเคลื่อนย้ายและเปลี่ยนแปลงงาน ผู้บริหารระดับกลางมักสมัครงานด้วยตนเองและได้รับ การชักชวนจากบุคคลอื่น ๆ ในอัตราที่ใกล้เคียงกัน ในขณะที่ผู้บริหารระดับกลางค่อนข้างสูง ส่วนใหญ่ได้รับ การชักชวน ถูกดึงตัว หรือซื้อตัวจากหน่วยงานปัจจุบัน สำหรับผู้บริหารระดับสูงทุกราย ได้รับการชักชวน ถูกดึงตัวและซื้อตัว และไม่ใช้วิธีการสมัครงานด้วย ตนเองเลย ระยะเวลาในการตัดสินใจเคลื่อนย้ายและ เปลี่ยนแปลงงาน พบว่า ผู้บริหารที่ใช้วิธีการหางาน ด้วยตนเอง มีแนวโน้มใช้เวลาตัดสินใจสั้นกว่าผู้บริหาร ที่ถูกชักชวนหรือทาบทามจากบริษัทอื่น สำหรับผู้บริหารระดับกลางถึงระดับสูงที่ปัจจุบัน ปฏิบัติงานในธุรกิจทั้ง 5 ประเภท แม้มีความพึงพอใจ ต่อลักษณะงาน ตำแหน่งและผลประโยชน์ที่ได้รับ แต่ยังคงมีความคิดเคลื่อนย้ายและเปลี่ยนแปลงงาน เนื่องจากต้องการความก้าวหน้าและประสบการณ์ ในการทำงานที่สูงขึ้น จากผลการศึกษาดังกล่าวทำให้เกิดข้อเสนอแนะ แนวทางให้หน่วยงานที่ประสบปัญหาและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ปรับปรุงหรือพัฒนา เพื่อธำรงรักษาและป้องกันปัญหา การเคลื่อนย้ายและเปลี่ยนแปลงงานของผู้บริหารระดับกลาง ถึงระดับสูง จำแนกตามระดับผู้บริหาร ดังนี้ ผู้บริหาร ระดับกลาง สิ่งจูงใจในการทำงานของผู้บริหารระดับนี้ ได้ดีที่สุด คือ การจ่ายค่าตอบแทนที่สามารถตอบสนอง ความต้องการมากที่สุด ดังนั้น หน่วยงานจึงต้องปรับปรุง และพัฒนาโครงสร้างเงินเดือนและผลตอบแทนต่าง ๆ ให้ได้มาตรฐาน สอดคล้องกับความต้องการอย่างเหมาะสม ขณะเดียวกัน ต้องมอบหมายงานที่ตรงกับวิชาชีพที่ เล่าเรียนมา และลักษณะงานส่งเสริมให้ใช้ศักยภาพอย่างเต็มที่