การศึกษาเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างระบบการนสื่อสารของนักลง ทุนกับการตัดสินใจซื้อขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย มีความมุ่ง หมายที่จะศึกษาเพื่อการอธิบายเกี่ยวกับรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างระบบ การสื่อสาร กับการตัดสินใจซื้อขายของนักลงทุนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประ เทศไทย โดยคาดหมายว่าผลที่ได้จากการวิจัยจะเป็นประโยชน์ต่อการวิ เคราะห์พฤติกรรมการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ และระบบการสื่อสารเกี่ยว กับตลาดหุ้นและราคาหุ้นที่ชัดเจนขึ้น และยังอาจจะเป็นประโยชน์ต่อผู้สนใจที่ เกี่ยวข้องกับตลาดหลักทรัพย์อยู่บ้างไม่มากก็น้อย กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาเป็นนักลงทุนที่เป็นบุคคลธรรมดาที่ทำการซื้อขายหุ้น ที่จดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย รวมทั้งสิ้น 200 ตัวอย่าง เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์โดยใช้แบบสอบถาม ได้รับผลการวิจัยใน แต่ละประเด็นดังนี้ 1. ลักษณะทางเศรษฐกิจสังคมของประชากรตัวอย่าง พบว่านักลงทุนที่ ซื้อขายหุ้นที่จะทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยส่วนใหญ่เป็นนัก ลงทุนเพศชาย มีอายุเฉลี่ย 31.9 ปี เป็นคนโสดและผู้ที่เคยสมรสแล้วในสัด ส่วนร้อยละที่ไม่แตกต่างกันมากนัก (ร้อยละ 54.5 และ 45.5 ตามลำดับ) สำหรับระดับการศึกษานั้นส่วนใหญ่จบปริญญาตรี (ร้อยละ 63.0) มีอาชีพเป็น ลูกจ้างบริษัทเอกชนและประกอบธุรกิจส่วนตัว (ร้อยละ 49.0 และ 30.5 ตามลำดับ) โดยมากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรที่ศึกษามีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน ต่ำกว่า 20,000 บาท และนักลงทุนส่วนใหญ่เป็นนักลงทุนประเภทนักเก็งกำไร หรือนักลงทุนระยะสั้น (ร้อยละ 64.0) มีผู้ที่เป็นนักลงทุนระยะยาวร้อยละ 25.0 และเป็นทั้งนักลงทุนระยะยาวและนักเก็งกำไรอีกร้อยละ 11.0 2. พฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารจากสื่อมวลชน นักลงทุนส่วนใหญ่เปิด รับข่าวสารจากหนังสือพิมพ์ หนังสือพิมพ์ที่นิยมอ่านมากที่สุดคือกรุงเทพธุรกิจ ส่วนนิตยสารที่นิยมอ่านคือผู้จัดการ โดยคอลัมน์ที่นักลงทุนอ่านกันมากที่สุดคือ ข่าวเศรษฐกิจและธุรกิจรองลงมาเป็นรายงานสรุปภาวะหุ้น ทางด้านวิทยุมีนัก ลงทุนร้อยละ 56.0 ฟังวิทยุทุกวัน รายการที่ชอบฟังมากที่สุดเป็นรายการ เพลง สำหรับโทรทัศน์มีนักลงทุนนิยมดูมากที่สุดคือข่าวภายในประเทศ 3. พฤติกรรมการซื้อขายหุ้นของนักลงทุน นักลงทุนซึ่งส่วนใหญ่เป็น นักเก็งกำไรมีประสบการณ์ซื้อขายหุ้นเฉลี่ย 2.8 ปี การลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ แห่งประเทศไทยของนักลงทุนมีแรงจูงใจสำคัญ 3 ประการคือ กำไรจาก การซื้อขายหุ้น ได้ผลตอบแทนสูงกว่าดอกเบี้ยเงินฝาก และได้รับสิทธิจองหุ้น ใหม่ในราคาต่ำกว่าราคาตลาด นักลงทุนส่วนใหญ่มีวงเงินลงทุนต่ำกว่า 500,000 บาท 4. เกณฑ์การตัดสินใจซื้อขายหุ้นของนักลงทุน การตัดสินใจลงทุนซื้อ ขายหุ้นของนักลงทุนส่วนใหญ่มีเกณฑ์การตัดสินใจที่สำคัญที่สุดคือเกณฑ์เกี่ยว กับลักษณะของหุ้น คือต้องเป็นหุ้นที่มีสภาพคล่องทั้งซื้อและขายทำได้สะดวก รองลงมาเป็นเกณฑ์เกี่ยวกับราคาและผลตอบแทนของหุ้น และเกณฑ์เกี่ยว กับบริษัทที่นำหุ้นออกขายในตลาดหลักทรัพย์ 5. ข้อมูลข่าวสารที่ใช้ในการตัดสินใจซื้อขายหุ้น การติดตามข่าวสาร ของนักลงทุนมีอยู่ตลอดเวลา ดังจะเห็นได้จากที่เป็นประชากรตัวอย่างโดยส่วน ใหญ่จะติดตามข่าวสารความเคลื่อนไหวเกี่ยวกับหุ้นและตลาดหลักทรัพย์อยู่ทุกวัน แหล่งสารที่นิยมใช้คือข่าวสารที่มาจากแหล่งที่เป็นสื่อสารมวลชน ประเภท ของข่าวสารที่ต้องการมากคือข่าวสารความเคลื่อนไหวของราคาหุ้น สื่อที่ใช้กัน มากคือสื่อที่แหล่งสารสามารถควบคุมข่าวสารได้ ซึ่งได้แก่ข่าวสารที่ได้ จากตลาดหลักทรัพย์ แห่งประเทศไทย หรือบริษัทสมาชิกในตลาดหลักทรัพย์ โดยนักลงทุนส่วนใหญ่มีความถี่ในการเปิดรับขาวสารเกี่ยวกับหุ้นและตลาด หลักทรัพย์ทุกวันเพื่อให้ได้ข้อมูลข่าวสารที่ทันเวลาและทันต่อเหตุการณ์ โดย เฉพาะข่าวสารจากหนังสือพิมพ์และโทรทัศน์เป็นข่าวสารที่นักลงทุนประเมินมี ความน่าเชื่อถือมากที่สุด 6. ผลการวิเคราะห์สมมติฐานการวิจัย6.1 ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรด้านเศรษฐกิจสังคมของ ประชากรตัวอย่างกับความถี่ในการเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับหุ้นและตลาดหลักทรัพย์ มีความสัมพันธ์กันจริงเฉพาะตัวแปรด้านระดับการศึกษาซึ่งเป็นความสัมพันธ์ที่ ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ส่วนตัวแปรด้านเพศอายุ สถานภาพสมรส อาชีพ ระดับรายได้ และประเภทของนักลงทุนไม่มีความสัมพันธ์ที่ระดับนัยสำคัญ 0.056.2 ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรด้านเศรษฐกิจสังคมของประ ชากรตัวอย่างกับเกณฑ์การตัดสินใจซื้อขายหุ้นของนักลงทุน พบว่ามีเพียงประ เภทของนักลงทุนที่มีความสัมพันธ์กับเกณฑ์การตัดสินใจซื้อขายหุ้นอย่างมีนัย สำคัญที่ระดับ 0.05 ตัวแปรด้าน6.3 แหล่งสารมีความสัมพันธ์กับเกณฑ์การตัดสินใจซื้อขายหุ้น ของนักลงทุนที่ระดับนัยสำคัญ 0.056.4 ประเภทของข่าวสารไม่มีความสัมพันธ์กับเกณฑ์การตัดสินใจ ซื้อขายหุ้นที่ระดับนัยสำคัญ 0.056.5 ประเภทของสื่อมีความสัมพันธ์กับเกณฑ์การตัดสินใจซื้อขายหุ้น ของนักลงทุนที่ระดับนัยสำคัญ 0.056.6 ระดับความน่าเชื่อถือที่แตกต่างของข่าวสารจากแหล่งสาร ต่าง ๆ ไม่มีความสัมพันธ์กับเกณฑ์การตัดสินใจซื้อขายหุ้นของนักลงทุน หรือ กล่าวอีกนัยหนึ่งได้ว่าข่าวสารยังมีความน่าเชื่อถือไม่เพียงพอที่นักลงทุนจะนำ มาใช้เป็นส่วนสำคัญในการตัดสินใจซื่อขายหุ้นของตน