ค่ายสุรนารีซึ่งตั้งอยู่ในตัวเมืองจังหวัดนครราชสีมา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของประเทศไทยมีการเพิ่มขึ้นของการเกิดขยะมูลฝอยอย่างมากมาย เนื่องจากการเพิ่มขึ้น ของประชากรและความเป็นอยู่ที่พัฒนาขึ้น การจัดการขยะเป็นไปโดยค่ายสุรนารีเอง ด้วยการทิ้งและเผาในที่ว่าง ซึ่งใช้แรงงานคนทั้งหมด และไม่มีการควบคุมแต่อย่างใด วัตถุประสงค์หลักของการศึกษานี้เพื่อประเมินกลวิธีการจัดการขยะที่เหมาะสมสำหรับ การจัดการขยะที่ดีขึ้น และศึกษาความเป็นไปได้ของการรีไซเคิล และการนำขยะกลับมา ใช้ใหม่ภายในค่ายจากแบบสอบถามและการสำรวจรวมถึงการรวบรวมเก็บตัวอย่างขยะมาวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่ามีอัตราการเกิดขยะ 0.41 กก./คน/วัน ร้อยละ 61 ของขยะทั้งหมดเป็นขยะ ประเภทเศษอาหารรวมกับเศษขยะจากสนามหญ้า (เศษหญ้าและเศษใบไม้) ค่าเฉลี่ยของความ หนาแน่นของขยะคือ 202.4 กก./ลบ.ม. และ ส่วนประกอบทางเคมีคือ ร้อยละ 54.2, 45.8, 75.6, 24.3, 42, 4.7 และ 1.1 สำหรับ ความชื้น, ของแข็ง, ของแข็งระเหย, เถ้า, อินทรีย์คาร์บอน และไนโตรเจน ตามลำดับ ฟอสฟอรัสมีค่า 167.7 ppm ค่าความร้อนเป็น 4,232.8 กิโลแคลลอรี/กก. และอัตราส่วนของคาร์บอนต่อไนโตรเจนเป็น 38.2:1 ยังไม่มีการ รีไซเคิลในพื้นที่มากนัก มีเพียงร้อยละ 5 ของขยะทั้งหมดถูกรีไซเคิลโดย ผู้อยู่อาศัย ส่วนร้อยละ 10 โดยคนเก็บขยะขายที่พื้นที่ฝังกลบ โปรแกรม ~iSTELLA~i ได้ถูกนำมา ใช้เพื่อศึกษากลวิธีการจัดการขยะดังนี้ วิธีการกำจัดในปัจจุบัน, การเพิ่มคุณภาพของ พื้นที่ฝังกลบโดยการปรับปรุงเทคโนโลยี, การส่งเสริมให้มีการรีไซเคิลขยะและการฝังกลบ, การนำขยะมาทำปุ๋ยหมักกับการฝังกลบ และการเผาด้วยเตาเผาขยะตามด้วยการฝังกลบ ผลการศึกษาพบว่า ค่ายสุรนารีควรมีการปรับปรุงการจัดการขยะมูลฝอยโดยการรีไซเคิลและ การกำจัดขยะที่เหมาะสม การจัดการขยะที่ดีที่สุดสำหรับค่ายสุรนารีคือการนำขยะมาทำ ปุ๋ยหมัก เนื่องมาจากสัดส่วนที่สูงมากของขยะที่เกิดขึ้นเป็นเศษอาหารและเศษขยะจาก สนามหญ้า (เศษหญ้าและเศษใบไม้)